คำพิพากษาศาลฎีกา

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีไม้แปรรูปไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาตและขอให้ริบไม้และเกวียนโคของกลางด้วยคดีได้ความตามฟ้องและคำรับสารภาพว่าเจ้าพนักงานจับจำเลยได้ขณะที่จำเลยเอาไม้บรรทุกใส่เกวียนเทียมโคเห็นได้ว่าจำเลยได้ใช้โคและเกวีย …

ผู้ร้องขัดทรัพย์ร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาโดยเห็นว่า ผู้ร้องไม่อาจฎีกาในข้อเท็จจริงได้และข้อที่อ้างว่าเป็นข้อกฎหมายก็มิได้อ้างมาแต่ศาลชั้นต้น ดังนี้คำสั่งศาลชั้นต้นย่อมแสดงอยู่ในตัวแล้วว่าคดีไม่มีมูล เมื่อผ …

คดีที่โจทก์ยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาและศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง เมื่อโจทก์อุทธรณ์และศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนคำสั่งศาลอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156

จำเลยยื่นฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาต และให้จำเลยนำเงินค่าธรรมเนียมที่จะต้องวางและชำระต่อศาลมาวางภายใน 15 วัน จำเลยฎีกาคำสั่ง ศาลฎีกาสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยจึงได้นำค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกามาชำระ เม …

โจทก์ได้รับอนุญาตให้ฟ้องคดีอย่างคนอนาถา ต่อมาถูกศาลพิพากษาให้เป็นผู้ล้มละลาย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เข้าสวมสิทธิเป็นโจทก์แทน จำเลยร้องขอให้ศาลสั่งให้โจทก์เสียค่าธรรมเนียมเพราะมีกองทรัพย์สินอยู่กว่า 50,000 บาทศาลพิจารณาแล้วมีคำสั่ …

คำร้องโจทก์ที่ร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาโดยอ้างว่าไม่มีอะไรติดตัว ที่ดินโรงเรือนและปืนได้โอนให้บุตรและคนอื่นไปหมดแล้วนั้น เมื่อศาลชั้นต้นได้ไต่สวนแล้วโจทก์ไม่ใช่คนอนาถา แต่แสร้งทำตัวให้จนลงส่อไปในทางไม่สุจริตจึงไม่เป็นเหตุสมควรที่จะให …

การอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ฎีกาอย่างคนอนาถา ต้องยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนด7 วันนับแต่วันฟังคำสั่ง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 156 วรรคท้าย

คดีที่จำเลยยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา แม้จะไต่สวนได้ความว่าจำเลยเป็นคนยากจน แต่เมื่อจำเลยไม่ได้แสดงว่าคดีของจำเลยมีเหตุอันควรฎีกาแล้ว จึงยังไม่มีเหตุสมควรที่จะอนุญาตให้ฎีกาอนาถา

ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกอุทธรณ์ของจำเลยที่อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้จำเลยอุทธรณ์อย่างคนอนาถาแล้วคำสั่งนี้เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา156 วรรคท้าย

คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามศาลชั้นต้นให้ยกคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถานั้นเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156

ในกรณีที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ฟ้องความอย่างคนอนาถาเมื่อในระหว่างพิจารณาปรากฏว่า โจทก์มีทรัพย์สินที่จะเสียค่าธรรมเนียมได้ ศาล ก็มีอำนาจสั่งให้โจทก์นำเงินค่าธรรมเนียมมาเสียได้ คำสั่งเช่นนี้ถือเท่ากับศาลได้เพิกถอนคำสั่งที่อนุญาตให้โจทก์ว …

การที่จะขอให้ศาลสั่งยึดหรืออายัดทรัพย์สินของผู้ฟ้องหรือต่อสู้ความอย่างคนอนาถานั้น ต้องปรากฎว่าทรัพย์สินนั้นเป็นของผู้ได้รับอนุญาตให้ว่าความอย่างคนอนาถา ไม่ใช่เป็นของบุคคลอื่น

คดีสองสำนวนนี้ศาลพิจารณารวมกัน จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา เมื่อปรากฏว่าคดีแพ่งแดงที่185/2503 เป็นคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 เนื่องจากทุนทรัพย์ที่พิพาทมีราคาเพียง 4,00 …

เมื่อปรากฏจากคำพยานจำเลยในชั้นไต่สวนอนาถาว่า จำเลยเป็นคนมีหลักทรัพย์และรายได้ ไม่ใช่คนอนาถาจึงไม่มีเหตุอันควรอนุญาตให้จำเลยดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นฎีกา

เมื่อปรากฏตามทางไต่สวนว่า จำเลยยังเป็นคนอนาถาอยู่ การที่จำเลยยังตัดใจจะขอไถ่ถอนที่ดินพิพาทเมื่อชนะคดีนั้นไม่เป็นเหตุที่จะถือว่าจำเลยไม่ใช่คนอนาถา เพราะจำเลยอาจจะ ใช้ที่พิพาทหาเงินได้มากกว่าจำนวนเงินที่ ไถ่ถอน มีเหตุควรอนุญาตให้จำเ …

เมื่อคดีโจทก์ไม่มีเหตุผลสมควรที่จะฎีกาได้จึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้โจทก์ฎีกาอย่างคนอนาถา

การขอฎีกาอย่างคนอนาถา จะต้องยื่นคำร้องมาพร้อม ฎีกาแต่เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมศาลอาจผ่อนผันให้ก็ได้

คำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาของจำเลยที่อ้างว่า เพิ่งจะพ้นโทษยังไม่สามารถประกอบอาชีพได้และบ้านก็ได้จำนองไว้และยากแก่การขายนั้น ไม่พอฟังว่าจำเลยเป็นคนยากจนไม่มีทรัพย์สินพอเสียค่าธรรมเนียม จึงไม่มีเหตุสมควรที่จะอนุญาตให้ฎีกาอย่างคนอนาถาไ …

คำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาของโจทก์ แม้ศาลไต่สวนได้ความว่าคดีโจทก์มีเหตุสมควรจะฎีกา แต่โจทก์มิใช่คนยากจนถึงขนาดที่จะขวนขวายหาเงินมาเสียค่าธรรมเนียมไม่ได้เพราะมีบุตรและญาติพี่น้องที่ควรช่วยเหลือได้นั้น จึงไม่เป็นเหตุสมควรที่จะอนุญาตให …

ในกรณีที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีในศาลชั้นต้นอย่างคนอนาถานั้น โจทก์อาจอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้ายได้เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งอย่างใดแล้วคำสั่งเช่นนั้นย่อมเป็นที่สุด …