คำพิพากษาศาลฎีกา

ฟ้อง บรรยายฟ้อง โจทก์ฟ้องแลบรรยายฟ้องว่าจำเลยต้มกลั่นสุราเถื่อนและจับสุราเถื่อนได้ 1 ไห ขอให้ลงโทษจำเลยฐานต้มกลั่นสุราเถื่อน ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยมีสุราเถื่อน 2 ขวดเช่นนี้ จะลงโทษจำเลยไม่ได้

จำเลยแถลงคัดค้านว่าตนไม่ควรมีผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิศรภาพ แต่มิได้คัดค้านข้อนี้ในฎีกา ศาลไม่วินิจฉัยให้

โจทก์ฟ้องจำเลยหลายคน+++++หนังสือ ได้ระบุรายเลอียดว่าจำเลยคนใดทำเอกสารเหล่านั้นและปลอมที่ตรงไหนอะไรที่เป็นปลอมดังนี้ ไม่เรียกว่าฟ้องเคลือบคลุม ความผิดฐานมีสัตว์พาหนะแสดงความบริสุทธิไม่ได้นั้น++เป็นหน้าที่ของจำเลยต้องนำสืบ

ครอบครองโคของผู้อื่นมาโดยสงบและเปิดเผยเป็นเวลา 5 ปี ย่อมได้กรรมสิทธิ โจทก์ห้องว่าจำเลยลักโคซึ่งเป็นกรรมสิทธิของเจ้าทุกข์ แม้ทางพิจารณาได้ความว่าเจ้าทุกข์มีเพียงสิทธิครอบครองเท่านั้นก็ตาม จะยกฟ้องตาม ม. 192 วรรค 2 มิได้อุทธรณ์ฎีกาใ …

+++สำนวนในคดีที่ศาลอุทธรณ์ฟังว่าสถานที่เกิดเหตุที่พิจารณาได้ความต่างกับฟ้อง จึงยกฟ้องโดยไม่วินิจฉัยข้อเท็จจริงอื่นต่อไปศาลฎีกาเห็นว่าสถานที่เกิดเหตุตรงกับฟ้องแล้วดังนี้ย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงต่อไปใหม่ได้

โจทก์ถูกจำเลยฟ้องความอาญาหาว่าลักทรัพย์ แม้ศาลจะพิพากษายกฟ้องเสียก็ตาม++ปรากฏว่าจำเลย+++นำจับ คดีไม่มีมูลมาฟ้องกล่าวหาโจทก์แล้วโจทก์จะเรียกค่าเสียหาย+++เหตุนั้นจากจำเลยมิได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำความผิดในวันที่ 24 มกราคม 2478 ทางพิจารณาปรากฎจากคำพะยานฝ่ายโจทก์ว่าจำเลยกระทำผิดในวันที่ 24 ตุลาคม 2478 ศาลต้องตัดสินยกฟ้อง+

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเล่นไพ่+เกอร์ ทางพิจารณาได้ความเพียงว่าจำเลยเล่นก็ลงโทษได้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิด++กลางวัน พิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดและถูกจับในเวลาจวนสว่างเช่นนี้โทษจำเลยได้

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์จะมาอุทธรณ์หรือฎีกาขอให้ลงโทษฐานรับของโจรมิได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำลายทำนบกั้นน้ำเป็นเหตุให้ราษฎรเดือดร้อนหาได้กล่าวว่าอาจเป็นเหตุให้เกิดอันตรายและเสียหายแก่ราษฎรไม่เช่นนี้ ศาลไม่รับพิจารณา

จำเลยฟ้องเขาเป็นคดีอาญาโดยเข้าใจผิดซึ่งที่แท้จำเลยควรฟ้องเขาเป็นคดีแพ่ง เพียงเท่านี้ยังไม่พอจะลงโทษจำเลยฐานฟ้องเท็จได้

โจทก็ฟ้องว่าจำเลยทำผิดในวันแรม 9-10 ค่ำเวลากลางคืน ได้ความว่าจำเลยทำผิดในวันแรม 8 ค่ำจวนค่อนรุ่งลงโทษจำเลยไม่ได้ วันเวลาถือว่าเป็นรายละเอียดอันสำคัญที่ต้องแถลงในฟ้อง หากว่าฟ้องนั้นผิดวันและโจทก์มิได้ขอแก้เสียในเวลาสมควรปล่อยล่วงเล …

ผู้ตายพูดขอยืมเงินจำเลย จำเลยไม่ให้ผู้ตายไม่ฟังยังพูดขอยืมเรื่อย ๆ จนจำเลยรำคาญลุกขึ้นหนีไป ผู้ตายยังตามไปอีกและพูดเป็นเชิงว่าเงินบาทเดียวไม่ให้หรือ แล้วผู้ตายเอาไม้ตีจำเลยก่อนจำเลยจึงทำร้ายตอบไปบ้างเรียกว่าเป็นการกระทำโดยบรรดาลโท …

ในคดีเรื่องฟ้องเท็จและเบิกความเท็จเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องนำสืบให้ปราศจากความสงสัยว่าจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จแล้วนำมาฟ้องโจทก์ในคดีเรื่องก่อนและเบิกความประกอบคดี เพียงแต่คดีเรื่องก่อนจำเลยสืบไม่สมตามฟ้องศาลจึงพิพากษายกฟ้องจำเล …

จำเลยแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานหาว่าเขากระทำผิดฐานปล้นเป็นเหตุให้เจ้าพนักงานจับผู้นั้นไปกักขังจำเลยยังหามีผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิศระภาพไม่ หลักวินิจฉัย ดุลยพินิจ ปัญหาว่าคำรับชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์แก่การพิจารณาพิพากษาคดีหรือ …

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำผิดฐานรับของโจรศาลจะลงโทษจำเลยฐานรับของโจรไม่ได้

ฟ้องว่าลักทรัพย์ได้ความว่ารับของโจรลงโทษไม่ได้ ยกฟ้อง

ได้รับปืนของกลางไว้จากกรมการอำเภอสำหรับปราบปรามผู้ร้ายเพิ่อประโยชน์ทางราชการแต่เอาปืนนั้นไปให้ผู้อื่นใช้โดยผู้นั้นไม่ได้รับอนุญาตให้มีและใช้อาวุธปืนได้ ไม่มีความผิดตาม ม.16-52 ข้อกฎหมายทั้งปวงที่ยกขึ้นมาอ้างอิงในขั้นฎีกาจะต้องเป็น …

จำเลยเอาความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงาน หาว่าโจทก์กระทำผิดทางอาญาเจ้าพนักงานจึงจับโจทก์ไปกักขังเพื่อไต่สวนดังนี้มีผิดตาม ม.158 แต่ไม่มีผิดตาม ม.270 อ้างฎีกาที่ 916,917/2467

ในคดีอาญาเมื่อศาลเห็นว่าฟ้องของโจทก์ไม่มีมูลเป็นความผิดทางอาญาแล้วก็พิพากษายกฟ้องได้ทีเดียวโดยมิต้องดำเนินการพิจารณาตามลำดับที่กล่าวไว้ในมาตรา 172