คำพิพากษาศาลฎีกา

ในเรื่องเช่านา การที่น้ำท่วมทำนาไม่ได้นั้น ไม่นับว่าการชำระหนี้ตามสัญญาเช่าเป็นการพ้นวิสัย เช่านาไปให้เช่าช่วงแม้น้ำท่วมทำนาไม่ได้ ผู้เช่าก็ยังคงต้องรับผิดชำระค่าเช่านอกจากจะมีข้อสัญญาเป็นอย่างอื่น

ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ด้วยเหตุ 2 ประการต่างหาก โจทก์ฎีกาคัดค้านแต่เหตุเดียวย่อมไม่มีทางชนะคดีได้ศาลฎีกาจึงไม่ต้องพิจารณาเหตุที่โจทก์ฎีกาว่าจะฟังได้หรือไม่

ธนบัตรต่างประเทศของกลางที่จำเลยซื้อมาเพื่อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาตนั้น ไม่ใช่เป็นสิ่งต้องริบตามกฎหมาย ดุลพินิจของศาลในเรื่องของกลางว่าเป็นของควรริบตามมาตรา27 ข้อ 2 หรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง

คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 299 ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 4 ปีนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218

ฎีกาว่าฝิ่นของกลางเป็นของควรริบหรือไม่นั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย

คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 298 ให้จำคุก 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 300 ให้จำคุก 5ปี เช่นนี้ เป็นการพิพากษาแก้ทั้งบทกฎหมายและอัตราโทษนั้นถือว่าเป็นการแก้มาก

แม้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยในคดีสองสำนวนรวมกันเกินกว่า 5 ปีก็ตาม แต่เมื่อโทษในแต่ละสำนวนศาลลงโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี คดีก็ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218

คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ริบสุราของกลางตามตัวบทกฎหมายจำเลยมิได้ฎีกาว่าคดีมีปัญหาในข้อกฎหมายอย่างไร เพียงแต่กล่าวว่าศาลล่างไม่ใช้ดุลพินิจซึ่งมิใช่เป็นเรื่องยืนยันในปัญหาข้อกฎหมายแต่อย่างใดจึงเป็นฎีกาที่ไม่ชอบ

เสมียนอำเภอได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้รับเงินค่าธรรมเนียมขอจับจองที่ดินได้ถ้ายักยอกเงินนั้นไปก็เป็นผิดตามมาตรา131จำเลยถูกลงโทษให้จำคุกเรียงกระทงแต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปี จำเลยจะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้

เสมียนอำเพอได้รับแต่งตั้งไห้เปนผู้รับเงินค่าทำเนียบขอจับจองที่ดินได้ ถ้ายักยอกเงินนั้นไปก็เปนผิดตามมาตรา 131. จำเลยถูกลงโทสไห้จำคุกเรียงกะทงแต่ละกะทงไม่เกิน 5 ปี จำเลยจะดีกาไนข้อเท็ดจิงไม่ได้.

สาลชั้นต้นลงโทสจำคุก 1 ปี ลดตาม ก. ม.มาตรา 59 หนึ่งไนสามคงจำคุก 8 เดือน แต่ไห้รอการแก้กำหนดโทสเปน 3 ปีลดตาม ม.59 เหลือ 2 ปีเช่นนี้เปนการแก้มาก คู่ความดีกาไนข้อเท็ดจิงได้ ป.ช.ย.ครั้งที่ 17/2485

สาลพิพากสาลงโทสจำเลย 4 สำนวน ตามมาตรา 293-59 ไนคำพิพากสาเดียวกันแล้วไห้จำเลยรับโทสจำคุก เพียง 3 เดือนได้

นับแต่วันที่ผู้เสียหายถูกทำร้ายจนถึงวันเบิกความต่อศาลเป็นระยะเวลาถึง 95 วัน บาดแผลของผู้เสียหายยังไม่หายทำงานตามปกติยังไม่ได้บาดแผลถึงกระดูกข้อมือขาดรักษาประมาณ 2 เดือนจึงจะหาย เป็นบาดแผลที่ทำให้ผู้เสียหายไม่สามารถประกอบการหาเลี้ย …

ฎีกาจำเลยที่ว่าศาลไม่ควรฟังคำให้การของจำเลยในชั้นสอบสวนแต่ควรฟังคำให้การในชั้นศาลนั้น เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักคำพยานหลักฐาน เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนข้อที่ว่าสตางค์ของกลางไม่ใช่ของที่ใช้หรือมีไว้ในการกระทำผิดหร …

ฎีกาในปัญหาที่ว่าธนบัตรของกลางในคดีเป็นของอันต้องริบตามกฎหมายหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย

ฎีกาจำเลยในปัญหาที่ว่าคำพยานหลักฐานควรฟังเป็นความจริงได้หรือไม่นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ฎีกาจำเลยที่ว่าควรเชื่อคำพยานว่าจริงหรือไม่จริงนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นจำคุกจำเลย 1 ปี 4 เดือน ฎีกาจำเลยจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218

คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254 ให้จำคุกคนละ 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่ามีความผิดตามมาตรา 256ข้อ 8 ให้จำคุกคนละ 3 ปีเป็นการแก้ไขมากไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธี …

เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่ามิใช่เป็นการฟ้องผิดวัน ฎีกาจำเลยที่อ้างว่าทางพิจารณาต่างกับฟ้องนั้นเป็นเพราะพยานบางคนให้การผิดวันโดยพลั้งเผลอหรือเข้าใจผิด ซึ่งศาลไม่จำต้องฟังตาม จึงเป็นฎีกาที่ดต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริ …

ฎีกาปัญหาว่าโจทก์มิได้นำของกลางอันเป็นพยานวัตถุมาศาลตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 241 จึงไม่มีพยานหลักฐานรับฟังลงโทษจำเลยได้นั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้กระทำผิดฐานชิงทรัพย์หรือไม่รูปคดีไม่เป็นปัญหา …