คำพิพากษาศาลฎีกา

พรึคติการน์ที่ถือว่าจำเลยไม่คาดจะแลเห็นผลแห่งการกะทำของตน

จำเลยเป็นพี่สะใภ้ผู้เสียหาย ผู้เสียหายป่วยจำเลยมาเยี่ยมผู้เสียหายจึงฝากสร้อยคอทองคำสายสมอ 1 สายไว้แก่จำเลย เมื่อหายป่วยผู้เสียหายไปขอคืน ครั้งแรกจำเลยว่าไม่ให้ผู้เสียหายว่าเป็นของตน จำเลยก็ไม่โต้เถียง ครั้งที่สองผู้เสียหายไปขอสร้อ …

พรึติการน์ที่ไม่ถือว่าเปนการป้องกันตัวพอสมควนแก่เหตุ.

กรนีที่เปนการบังคับไห้เขาส่งทรัพย์อันเปนผิดตามมาตรา 136.

ใช้อาวุธปืนจ้องยิงตำรวจ หากแต่ปืนนั้นมีปลอกกระสุนคาลำกล้องอยู่แม้จะปรากฏว่าปืนนั้นจะยิงได้ต่อเมื่อเอาปลอกกระสุนออกแล้วก็ดีก็นับว่าเป็นเหตุพ้นวิสัยมาขัดขวางมิให้ทำผิดสำเร็จ กรณีเป็นความผิดฐานพยายามฆ่าคนตามกฎหมายแล้ว

ถ่ายปัสสาวะรดเขานั้น ย่อมถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังกระทำร้ายอันเป็นผิดตามมาตรา 338(3) (อ้างฎีกาที่ 1416-1417/2479)

การมีเหรียญกษาปน์ไว้เกินสมควรแก่การมีไว้โดยปกติธุระหรือความจำเป็นแก่การใช้จ่าย อันเป็นความผิดตาม มาตรา 4 พ.ร.บ.เงินตรา 2485 ฉบับที่ 2ยังถือไม่ได้ว่า เป็นของอันควรริบตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 28

พรึติการน์ที่ถือว่าเปนการป้องกันตัวพอสมควนแก่เหตุ.

การไช้ปืนยิงไนหมู่บ้านโดยไม่มีเหตุอันสมควน หาเปนความผิดไนตัวเองดังที่บัญญัติไว้ไนมาตรา 28 ไม่ และไม่มีกดหมายบัญญัติไว้ว่าการไช้ปืนเช่นนี้เปนความผิดอันพึงจะริบ บทบัญญัติแห่งมาตรา 27 กดหมายอาญาเปนเรื่องไห้สาลมีอำนาดไช้ดุลยพินิจ.

โจทฟ้องว่า มีคนร้ายลักไม้ขอนสักของรัถบาลไปแต่วันที่ 18 +พิจารนาได้ความว่าไม้ขอนสักจับได้จากจำเลยเปนไม้ที่หายแต่วันที่ 9 เช่นนี้ ลงโทสจำเลยไม่ได้.

โจทบันยายฟ้องว่าจำเลยที่ 1 ไช้กำลังชกต่อยทำร้ายนานแล้วผู้ไหย่บ้านผู้ทำการตามหน้าที่แม้จะได้ความว่าสถานที่ที่เกิดเหตุหยู่นอกท้องที่ของนายแก้วผู้ไหย่บ้านและนายแก้วจะได้กะทำไนถานเปนเจ้าพนักงานหรือไม่ก็ตามก็ยังคงลงโทสจำเลยตาม ม. 338 ไ …

จะแทงเขาโดยชักมีดออกมาทั้งฝัก ยังไม่มีผิดฐานพยายาม

กรนีปรากตว่าเปนคดีวิวาททำร้ายซึ่งกันและกัน เมื่อได้ความว่าจำเลยเปนผู้ทำร้ายก็ลงโทสจำเลยได้ (อ้างดีกาที่ 698/2485.)

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 123, และ 304 จำเลยให้การปฏิเสธ เช่นนี้ ย่อมต้องหมายถึงว่าจำเลยปฏิเสธคำกล่าวในฟ้องซึ่งแสดงอำนาจฟ้องในเรื่องไม่ได้ร้องทุกข์ด้วย

เมื่อสาลปรับจำเลยรวมกันการจำแทนค่าปรับต้องเฉลี่ยจากจำนวนการจำแทนไม่เกิน 1 ปี จะเฉลี่ยจากจำนวนค่าปรับที่จะจำแทนเกิน 1 ปีไม่ได้.

ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตาม มาตรา 223 ซึ่งเป็นบทที่เบาและโจทก์มิได้อุทธรณ์ แม้ศาลสูงจะเห็นควรลงโทษตามบทที่หนักตาม มาตรา 224 ก็ลงโทษตามบทที่หนักมิได้

สาลทหานยกฟ้องเพราะคดีไม่หยู่ไนอำนาดสาลทหาน โจทยื่นฟ้องต่อสาลพลเรือนไหม่ได้. คดีที่มีการสอบสวนและฟ้องผิดสาลไนการนำคดีมาฟ้องไหม่ต่อสาลที่มีอำนาดก็ย่อมถือว่า คดีได้มีการสอบสวนโดยถูกต้องตามกดหมายแล้ว

คดีฟ้องขอไห้ลงโทษถานหลบหนีที่คุมขังไนคดีเรื่องก่อนนั้น โจทจะขอไนคดีนี้ไห้หักวันหลบหนีออกจากกำหนด+ไนคดีเรื่องก่อนไม่ได้ เพราะการที่จำเลยจะต้องจำคุกตามคำพิพากสาไนคดีเรื่องก่อนครบถ้วนหรือไม่ไม่ไช่เรื่องที่จะมาว่ากล่าวกันไนคดีนี้

การวินิฉัยปัญหาข้อกดหมายสาลดีกาจำต้องวินิฉัยการกะทำของจำเลยโดยฟังข้อเท็ดจิงตามที่สาลอุธรน์ฟังมา.

จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างและเป็นคนไทยใช้ให้คนต่างด้าวทำการเผาถ่านไม่ผิดตาม มาตรา 174 กฎหมายลักษณะอาญา ถ่านที่เผาโดยคนต่างด้าวซึ่งต้องห้ามตามกฎหมายเป็นของที่ไม่ต้องริบเพราะการเผาถ่านไม่เป็นความผิดในตัวเองและถ่านที่เผาก็ไม่ใช่ของที่ได้มา …