มาตรา 237 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

ส่วนที่ ๔ เพิกถอนการฉ้อฉล

เจ้าหนี้ชอบที่จะร้องขอให้ศาลเพิกถอนเสียได้ซึ่งนิติกรรมใด ๆ อันลูกหนี้ได้กระทำลงทั้งรู้อยู่ว่าจะเป็นทางให้เจ้าหนี้เสียเปรียบ แต่ความข้อนี้ท่านมิให้ใช้บังคับ ถ้าปรากฏว่าในขณะที่ทำนิติกรรมนั้น บุคคลซึ่งเป็นผู้ได้ลาภงอกแต่การนั้นมิได้รู้เท่าถึงข้อความจริงอันเป็นทางให้เจ้าหนี้ต้องเสียเปรียบนั้นด้วย แต่หากกรณีเป็นการทำให้โดยเสน่หา ท่านว่าเพียงแต่ลูกหนี้เป็นผู้รู้ฝ่ายเดียวเท่านั้นก็พอแล้วที่จะขอเพิกถอนได้
บทบัญญัติดังกล่าวมาในวรรคก่อนนี้ ท่านมิให้ใช้บังคับแก่นิติกรรมใดอันมิได้มีวัตถุเป็นสิทธิในทรัพย์สิน

อ่านในตัวบททั้งฉบับ

มาตราที่อ้างถึงมาตรานี้

มาตรา 1742

แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

347 คดี

ค้นหาคำพิพากษาเพิ่มเติม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 935/2474 พ.ศ. 2474

สืบค้นที่ศาลฎีกา

โอนทรัพย์โดยสมยอม หลักวินิจฉัย ผู้โอนมีหนี้สินล้นพ้นตัวโอนให้โดยเสน่หา ผู้รับซื้อไม่มีหลักฐานการโอนทำกันในระวางเครือญาติ อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.พ.พ. มาตรา 237 - 238

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2474 (เลขอ้างอิง 77197) พ.ศ. 2474

สืบค้นที่ศาลฎีกา

การที่ลูกหนี้โอนทรัพย์ให้บุคคลที่ 3 ไปโดยเสน่หาโดยตนรู้ฝ่ายเดียวว่าทำให้เจ้าหนี้เสียเปรียบดังนี้ แม้ผู้รับโอนจะไม่ทราบก็ดี เจ้าหนี้ก็ขอให้เพิกถอนการโอนได้ อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.พ.พ. มาตรา 237

แสดง 346 ถึง 347 จากทั้งหมด 347 รายการ

มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?

ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ

ขอรับคำปรึกษา

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา