มาตรา 159 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
หมวด ๒ การแสดงเจตนา
การถูกกลฉ้อฉลที่จะเป็นโมฆียะตามวรรคหนึ่ง จะต้องถึงขนาดซึ่งถ้ามิได้มีกลฉ้อฉลดังกล่าว การอันเป็นโมฆียะนั้นคงจะมิได้กระทำขึ้น
ถ้าคู่กรณีฝ่ายหนึ่งแสดงเจตนาเพราะถูกกลฉ้อฉลโดยบุคคลภายนอก การแสดงเจตนานั้นจะเป็นโมฆียะต่อเมื่อคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งได้รู้หรือควรจะได้รู้ถึงกลฉ้อฉลนั้น
มาตราที่อ้างถึงมาตรานี้
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
50 คดี
สัญญาขายฝากทำเมื่อ 30 กันยายน 2498 กำหนดไถ่ใน 15 เดือน วันสุดท้ายที่จะไถ่ได้คือวันที่ 31 ธันวาคม 2499 แต่วันนั้นและวันที่ 1 - 2 มกราคม 2500 เป็นวันหยุดราชการ ผู้ขายฝากจึงมีสิทธิขอไถ่ได้ในวันที่ 3 มกราคม 2500 ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 161 ผู้ขายฝากพร้อมที่จะไถ่ได้ในกำหนดแล้ว ผู้ซื้อฝากบิดพลิ้วและข่มขู่ให้ผู้ขายฝากทำหนังสือขึ้นว่าสัญญาขายฝากหมดกำหนดไถ่ถอนแล้ว และทรัพย์หลุดเป็นสิทธิแล้ว ซึ่งไม่ตรงกับความจริง นั้น หนังสือนั้นไม่ใช่สัญญาประ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.พ.พ. มาตรา 113
ป.พ.พ. มาตรา 126
ป.พ.พ. มาตรา 159
ป.พ.พ. มาตรา 161
ป.พ.พ. มาตรา 496
ป.พ.พ. มาตรา 499
ป.พ.พ. มาตรา 850
โจทก์ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 30 มกราคม 2505 ปกติจะครบหนึ่งเดือนในวันที่ 30 ของเดือนต่อไป แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ไม่มีวันใดตรงกับวันที่เริ่มนับระยะเวลากรณีนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 159 วรรคสองตอนท้ายบัญญัติให้นับวันสุดท้ายแห่งเดือนนั้นเป็นวันสุดสิ้นระยะเวลา ฉะนั้นการนับระยะเวลาหนึ่งเดือนที่จะยื่นฎีกาได้จึงมีเพียงวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2505 เท่านั้น เมื่อโจทก์ยื่นฎีกาวันที่ 2 มีนาคม 2505 จึงเกินหนึ่งเดือนขาดอายุความฎีกาตามประมวลกฎหมายแ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 22
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ป.พ.พ. มาตรา 159
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 670/2498
พ.ศ. 2498
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ทำสัญญาขายฝากที่ดินกัน พอถึงวันครบกำหนดไถ่ถอนผู้ขายฝากได้ใช้สิทธิขอไถ่แต่การแก้โฉนดขัดข้องเพราะที่ดินถูกอายัดไว้ อันไม่ใช่เป็นความผิดของฝ่ายผู้ซื้อหรือผู้ขายฝาก จึงต้องเลื่อนกำหนดไปวันอื่นซึ่งพ้นกำหนดเวลาไถ่คืนตามสัญญาแล้วเช่นนี้ต้องถือว่าผู้ขายฝากได้ใช้สิทธิไถ่คืนตามสัญญาแล้วผู้ซื้อฝากต้องยอมให้ไถ่จะอ้างว่ามาไถ่เมื่อพ้นกำหนดสัญญาแล้วไม่ได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.พ.พ. มาตรา 491
ป.พ.พ. มาตรา 492
ป.พ.พ. มาตรา 205
ป.พ.พ. มาตรา 158
ป.พ.พ. มาตรา 159
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 147/2490
พ.ศ. 2490
สืบค้นที่ศาลฎีกา
จำเลยฟังคำพิพากษาวันที่ 1 กรกฎาคม 2489 ยื่นฎีกาวันที่ 1 สิงหาคม 2489 ได้ ไม่ขาดอายุความ
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.พ.พ. มาตรา 158
ป.พ.พ. มาตรา 159
ป.วิ.อ. มาตรา 216
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 147/2490
พ.ศ. 2490
สืบค้นที่ศาลฎีกา
จำเลยฟังคำพิพากษาวันที่ 1 กรกฎาคม 2489 ยื่นฎีกาวันที่ 1 สิงหาคม 2489 ได้ ไม่ขาดอายุความ
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.พ.พ. มาตรา 158
ป.พ.พ. มาตรา 159
ป.วิ.อ. มาตรา 216
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
