มาตรา 220 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
หมวด ๑ หลักทั่วไป
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
576 คดี
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไว้แล้วว่า ผู้เบิกความเท็จที่โจทก์อ้างเป็นบุคคลอื่นมิใช่จำเลย ซึ่งเท่ากับว่าจำเลยมิได้ร่วมเบิกความเท็จดังฟ้อง การที่โจทก์ฎีกาว่าเมื่อจำเลยมอบอำนาจให้บุคคลอื่นมายื่นต่อศาลให้ฟ้องคดีก็ต้องร่วมรับผิดด้วยนั้น ทั้งการทำใบมอบอำนาจของจำเลยก็ไม่เกี่ยวกับการที่ศาลวินิจฉัยว่าจำเลยร่วมเบิกความเท็จหรือไม่จึงเป็นการฎีกาโต้เถียงดุลพินิจศาลซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ฎีกาโจทก์ในปัญหาที่ว่าคำเบิกความของจำเลยในคดีแพ่งเป็นข้อสำคัญหรือไม่ และฎีกาที่ว่าโจทก์อุทธรณ์สองประเด็นแต่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยเพียงประเด็นเดียว คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาในปัญหาเรื่องที่โจทก์เป็นฝ่ายครอบครองที่พิพาท จำเลยอ้างว่าเป็นของตนและฟ้องขับไล่โจทก์ หลังจากยื่นฟ้องแล้วก็เข้ามาไถทำโดยพลการการกระทำของจำเลยเข้าลักษณะความผิดฐานบุกรุก โจทก์เป็นผู้เสียหายและผู้เสียหายที่จะฟ้องคดีบุกรุกไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของเสมอไปนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจริตหลอกลวงเอาเงินโจทก์ ไม่มีความผิดฐานพยายามฉ้อโกง กับวินิจฉัยว่าเอกสารหมายจ.1 มิใช่เอกสารเท็จ การที่จำเลยนำสืบหรือแสดงต่อศาลจึงไม่มีความผิดฐานนำสืบหรือแสดงหลักฐานอันเป็นเท็จ ซึ่งเป็นการพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ดังนั้น ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตพยายามหลอกลวงให้โจทก์ชำระเงินโดยแสดงตนเป็นผู้อื่น และจำเลยนำสืบหรือแสดงหลักฐานเท็จในการพิจารณาคดีซึ่งเป็นพยานหลักฐานใ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
โจทก์ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์ละเว้นทำการพิจารณาและวินิจฉัยอุทธรณ์โจทก์ เป็นการพิจารณาโดยมิชอบ แต่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยไว้แล้วว่า โจทก์ออกเช็คให้จำเลยเพื่อชำระหนี้เงินต้นที่โจทก์เป็นหนี้อยู่ การออกเช็คจึงไม่เป็นการสมยอมและไม่เป็นการค้ำประกัน คำฟ้องและคำเบิกความไม่เป็นเท็จ ซึ่งเป็นการวินิจฉัยเรื่องเจตนาในการออกเช็คตามอุทธรณ์ของโจทก์แล้ว ฎีกาโจทก์จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงว่าพยานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยเป็นผู้ออกเช็คพิพาทและร่วมกันฉ้อโกงโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าแม้คดีไม่มีประจักษ์พยานแต่มีพยานพฤติเหตุและพยานแวดล้อมรับฟังลงโทษจำเลยได้ จึงเป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ฎีกาโต้แย้งคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์อันเกี่ยวกับการฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานตามท้องสำนวน เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ฎีกาโจทก์อ้างว่าจำเลยยื่นรายการค่าใช้จ่ายไม่ครบถ้วนตามที่กฎหมายกำหนดเป็นการยื่นที่ไม่ถูกต้องตามเจตนารมณ์ของกฎหมายจึงต้องมีความผิดฐานไม่ยื่นรายการค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการเลือกตั้งภายในกำหนดตามฟ้อง เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้ยื่นภายในกำหนดแล้ว จึงต้องห้ามมิให้ฎีกา
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ดังนี้ ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 โจทก์ฎีกาว่า จำเลยงดออกอาชญาบัตรให้โจทก์ เป็นการกระทำมิชอบเพื่อกลั่นแกล้งโจทก์ให้ได้รับความเสียหาย ควรฟังข้อเท็จจริงตามข้อนำสืบของโจทก์ คดีมีมูลครบองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ควรรับประทับฟ้องไว้พิจารณาต่อไป ดังน…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 157
ป.วิ.อ. มาตรา 220
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 67/2524
พ.ศ. 2524
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ปรากฏจากบันทึกว่า ผู้เสียหายได้กล่าวหาจำเลยที่ 1 กับพวกอีก 2 คนว่าบุกรุกที่ดินผู้เสียหาย ในที่สุดจำเลยที่ 1 กับพวกรับว่าได้บุกรุกและยอมออกไปจากที่ดินของผู้เสียหายแต่จำเลยที่ 1 คนเดียวไม่ยอมออกไป คงครอบครองที่ดินนั้นตลอดมา ถือได้ว่าผู้เสียหายกับจำเลยที่ 1 ได้ยอมความกันโดยตกลงเลิกคดีกันแล้ว สิทธินำคดีมาฟ้องของโจทก์ระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39 (2) การที่จำเลยที่ 1 ผิดเงื่อนไขไม่ยอมออกไปจากที่ดินเป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก ศาลชั้น…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 362
ป.อ. มาตรา 365
ป.วิ.อ. มาตรา 39
ป.วิ.อ. มาตรา 220
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 67/2524
พ.ศ. 2524
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ปรากฏจากบันทึกว่า ผู้เสียหายได้กล่าวหาจำเลยที่ 1 กับพวกอีก 2 คนว่าบุกรุกที่ดินผู้เสียหาย ในที่สุดจำเลยที่ 1 กับพวกรับว่าได้บุกรุกและยอมออกไปจากที่ดินของผู้เสียหายแต่จำเลยที่ 1 คนเดียวไม่ยอมออกไป คงครอบครองที่ดินนั้นตลอดมา ถือได้ว่าผู้เสียหายกับจำเลยที่ 1 ได้ยอมความกันโดยตกลงเลิกคดีกันแล้ว สิทธินำคดีมาฟ้องของโจทก์ระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39 (2) การที่จำเลยที่ 1 ผิดเงื่อนไขไม่ยอมออกไปจากที่ดินเป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก ศาลชั้น…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 362
ป.อ. มาตรา 365
ป.วิ.อ. มาตรา 39
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ฎีกาที่ว่า จำเลยไม่ปฏิบัติตามกฎก.พ. ฉบับที่ 6 (พ.ศ.2518)ว่าด้วยการสอบสวนพิจารณา ข้อ 9 อันเป็นการกระทำความผิดต่อกฎหมายอาญา มาตรา 157 และ 158 และจำเลย ที่ 3,4,5 ร่วมกัน ปลอมเอกสารอันเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริงว่า คดีของโจทก์ไม่มีมูล ฎีกาของโจทก์ที่ว่าพยานหลักฐานที่โจทก์ นำสืบฟังได้ว่าจำเลยเบิกความเท็จคดีของโจทก์มีมูลความผิดตามที่ ฟ้องนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ฎีกาของโจทก์ในปัญหาที่ว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ ตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยและพิพากษา เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 193 ทวิ
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ป.วิ.อ. มาตรา 216
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ฎีกาของโจทก์ที่ว่าจำเลยเบิกความว่าจำโจทก์ได้ว่า เป็นคนร้ายนั้น จึงเป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
