มาตรา 216 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
หมวด ๑ หลักทั่วไป
ฎีกานั้น ให้ยื่นต่อศาลชั้นต้น และให้นำบทบัญญัติในมาตรา ๑๙๘ มาตรา ๒๐๐ และมาตรา ๒๐๑ มาใช้บังคับโดยอนุโลม
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
381 คดี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 207/2483
พ.ศ. 2483
สืบค้นที่ศาลฎีกา
โจทก์ฎีกาขอให้ริบของกลางซึ่งใช้ในการกระทำผิด แต่ส่งสำเนาฎีกาให้ จำเลยได้คนเดียวและปรากฏว่าของกลางเป็นของจำเลยอีกคนหนึ่งศาลต้องพิพากษายกฎีกาสำหรับจำเลยที่ส่งสำเนาฎีกาได้และจำหน่ายคดีสำหรับอีก คน หนึ่ง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 27
ป.อ. มาตรา 224
ป.อ. มาตรา 131
ป.อ. มาตรา 71 ยก
ป.วิ.อ. มาตรา 216
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 565/2482
พ.ศ. 2482
สืบค้นที่ศาลฎีกา
พฤตติการณ์ที่ถือว่าคำเบิกความของจำเลยซึ่งเป็นเท็จนั้นไม่ใช่ข้อสำคัญในคดี ปัญหาข้อเท็จจริงคำเบิกความเท็จเป็นข้อสำคัญในคดีหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงหมายเหตุ เรื่องนี้ได้นำเสนอที่ประชุมใหญ่เพื่อวินิจฉัยว่าที่จะเป็นข้อความสำคัญในคดีนั้นจะต้องเป็นฉะเพาะแต่ข้อความที่นำไปสู่การแพ้ชนะ เท่านั้นหรือไม่ที่ประชุมใหญ่ถือว่าปัญหาเช่นนี้เป็นปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 155
ป.วิ.อ. มาตรา 216
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 130/2482
พ.ศ. 2482
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ในคดีที่โจทก์อุทธรณ์แต่ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่จำเลยไม่ได้ ศาลอุทธรณ์สั้งให้จำหน่ายคดี โจทก์ฎีกาแต่ปรากฎว่าส่งสำเนาฎีกาให้แก่จำเลยไม่ได้อีกดังนี ศาลฎีกาสั่งจำหน่ายคดีเสียจากสารบบความการขอให้ศาลออกหมายจับจำเลยนั้น ชอบที่จะขอต่อศาลชั้นต้น จะมาขอต่อศาลฎีกาไม่ได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 334
ป.วิ.อ. มาตรา 169
ป.วิ.อ. มาตรา 200
ป.วิ.อ. มาตรา 201
ป.วิ.อ. มาตรา 216
เมื่อมีอุทธรณ์ทั้งในปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายแล้วประมวลวิธีมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.194 ก็ใช้บังคับไม่ได้ศาลอุทธรณ์มีอำนาจฟังข้อเท็จจริงได้ โจทก์อุทธรณ์ทั้งข้อเท็จจริงและในข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นแต่โดยอาศัยเหตุผลคนละอย่าง โดยไม่วินิจฉัยข้อกฎหมายที่โจทก์อุทธรณ์มานั้นได้ ไม่ผิดด้วยกระบวนพิจารณา เมื่อเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายของศาลชั้นต้นไม่ใช่ข้อกฎหมายของศาลอุทธรณ์แล้ว ศาลฎีกาก็รับวินิจฉัยไม่ได้.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 มาตรา 25
พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 มาตรา 26
พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 มาตรา 5
พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 มาตรา 6
ป.วิ.อ. มาตรา 194
ป.วิ.อ. มาตรา 216
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 809/2481
พ.ศ. 2481
สืบค้นที่ศาลฎีกา
+คดีที่ศาลสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์โดยเกินอำนาจศาลนั้น เมื่อโจทก์ไม่อุทธรณ์ฎีกา แต่ได้ยื่นฟ้องใหม่ในศาลที่มีอำนาจแล้วถึงแม้คดีเดิมยังไม่เสร็จเด็ดขาดเพราะจำเลยฎีกาก็ดี ก็ไม่เป็นเหตุขัดขวางคือการดำเนินคดีใหม่ของโจทก์
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 15
พระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 21
พระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 22
ป.วิ.อ. มาตรา 193
ป.วิ.อ. มาตรา 216
อายุความฎีกาในคดีอาญานั้นให้เริ่มนับในวันรุ่งขึ้นจากวันอ่านคำพิพากษาอ้างฎีกาที่ 979/2479 ระยะเวลา 1 เดือนนั้นให้คำณวนตามกำหนดวันซึ่งเป็นเหตุให้เริ่มนับอายุความ
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
อาชญา มาตรา 301
ป.วิ.อ. มาตรา 216
ป.พ.พ. มาตรา 156-158-15
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
