มาตรา 15 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

ลักษณะ ๑ หลักทั่วไป

วิธีพิจารณาข้อใดซึ่งประมวลกฎหมายนี้มิได้บัญญัติไว้โดยเฉพาะ ให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับเท่าที่พอจะใช้บังคับได้

อ่านในตัวบททั้งฉบับ

แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

1,055 คดี

ค้นหาคำพิพากษาเพิ่มเติม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1857/2517 พ.ศ. 2517

สืบค้นที่ศาลฎีกา

คดีอาญาที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง แม้จำเลยจะยื่นฎีกาไว้ แต่ในที่สุดศาลฎีกามีคำสั่งไม่รับฎีกา ต้องถือว่าคดีถึงที่สุดเมื่อระยะเวลายื่นฎีกาได้สิ้นสุดลงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 147 วรรคสองผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์หลังจากคดีถึงที่สุดไปแล้ว ย่อมไม่เป็นผลให้คดีระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(2) คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ยังใช้บังคับอยู่เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษปรับจำเลย จำเล… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.อ. มาตรา 28 ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.อ. มาตรา 39 ป.วิ.อ. มาตรา 218 ป.วิ.พ. มาตรา 147

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1857/2517 พ.ศ. 2517

สืบค้นที่ศาลฎีกา

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2517 (เลขอ้างอิง 107548) พ.ศ. 2517

สืบค้นที่ศาลฎีกา

เดิมโจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองเป็นสำนวนเดียวกัน จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นสั่งให้โจทก์แยกฟ้องจำเลยที่ 1 เป็นสำนวนใหม่ ต่อมาคู่ความฎีกาทั้งสองสำนวน เมื่อศาลฎีกาเห็นว่าคดีทั้งสองสำนวนนี้เกี่ยวพันกัน ย่อมให้รวมการพิจารณาพิพากษาคดีทั้งสองสำนวนเข้าด้วยกันได้เพื่อสะดวกแก่การพิจารณา จำเลยที่ 1 รับราชการในตำแหน่งผู้ช่วยพยาบาล จำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างรายวันทำงานอยู่ที่แผนกเภสัชกรรมของโรงพยาบาลเดียวกันจำเลยที่ 1 มีหน้าที่คิดราคายา และเขียนราคายาลงในใบสั… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.อ. มาตรา 24 ป.วิ.อ. มาตรา 176 ป.วิ.อ. มาตรา 195 ป.วิ.พ. มาตรา 28 ป.อ. มาตรา 147 ป.อ. มาตรา 352

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2516 (เลขอ้างอิง 65047) พ.ศ. 2516

สืบค้นที่ศาลฎีกา

แม้ฎีกาโจทก์ร่วมจะเป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่เมื่อ ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติแล้วว่า จำเลยมิใช่เป็นผู้กระทำผิด การวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายตามที่โจทก์ฎีกาจึงไม่มีประโยชน์แก่คดี อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.พ. มาตรา 249 ป.วิ.อ. มาตรา 15

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2516 (เลขอ้างอิง 65036) พ.ศ. 2516

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม การที่โจทก์ฎีกาโต้เถียงในเหตุอื่นซึ่งไม่ เกี่ยวกับ คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ ฎีกาโจทก์จึงเป็นฎีกาที่ ไร้สาระ ต้องห้ามมิให้ฎีกา อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.พ. มาตรา 249

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2516 (เลขอ้างอิง 65020) พ.ศ. 2516

สืบค้นที่ศาลฎีกา

เมื่อฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายของจำเลยที่ว่า อาการกิริยาทำร้ายของจำเลยที่ได้ความตามทางพิจารณาแตกต่างกับ คำบรรยายฟ้องนั้นเป็นข้อกฎหมายที่ไร้สาระฎีกาของจำเลยจึงต้องห้ามมิให้ฎีกา อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.พ. มาตรา 249

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2516 (เลขอ้างอิง 65016) พ.ศ. 2516

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ฎีกาปัญหาที่ว่า โจทก์เป็นผู้เสียหายตามกฎหมายนั้นเป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่ในการวินิจฉัยข้อกฎหมายศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมา เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาว่าจำเลยไม่ได้ทำความผิดเสียแล้ว ข้อกฎหมายของโจทก์จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.อ. มาตรา 222 ป.วิ.พ. มาตรา 249

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2515 (เลขอ้างอิง 64966) พ.ศ. 2515

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ฎีกาที่ว่า โจทก์กับพวกได้ร่วมกันครอบครองเป็นเจ้าของที่พิพาทร่วมกันนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายซึ่งโจทก์มิได้บรรยายกล่าวอ้างมาในฟ้องนั้นเป็นเรื่องนอกประเด็นและไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 219 ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.พ. มาตรา 249

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2515 (เลขอ้างอิง 64959) พ.ศ. 2515

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ฎีกาโจทก์ที่ว่า โจทก์มีสิทธิระบุพยานเพิ่มเติมได้โดยไม่ต้องอ้างเหตุผลและความจำเป็น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย แต่เมื่อศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยไว้แล้วว่าการสืบพยานโจทก์ต่อไปตามที่โจทก์ขออ้างพยานเพิ่มเติมก็ไม่ทำให้พยานหลักฐานของโจทก์รับฟังลงโทษจำเลยตามฟ้องได้ฎีกาปัญหาข้อกฎหมายของโจทก์ข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 219 ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.พ. มาตรา 242 ป.วิ.พ. มาตรา 249

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 491/2515 พ.ศ. 2515

สืบค้นที่ศาลฎีกา

การขยายระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 นั้น ศาลจะสั่งขยายได้ต่อเมื่อมีพฤติการณ์พิเศษเท่านั้นยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์ออกไปอีก 15 วัน โดยอ้างเหตุว่ายังคัดคำพยานและเอกสารไม่หมด เพิ่งคัดไปได้เพียงครึ่งหนึ่ง เนื่องจากคำให้การและเอกสารมากมาย เมื่อปรากฏว่าคดีมิได้มีถ้อยคำสำนวนมากมายใหญ่โตเป็นพิเศษจนถึงกับจะเป็นเหตุให้ตรวจและทำคำฟ้องอุทธรณ์ไม่ทันในกำหนดเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้ ทั้งการคัดไม่เสร็จเกิดจากเหตุที่เพิกเฉยไม่รีบจัดการเสี… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.อ. มาตรา 198 ป.วิ.พ. มาตรา 23

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 491/2515 พ.ศ. 2515

สืบค้นที่ศาลฎีกา

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.อ. มาตรา 198 ป.วิ.พ. มาตรา 23

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2515 (เลขอ้างอิง 28775) พ.ศ. 2515

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ฟ้องหาว่าจำเลยขับรถยนต์ประมาทชนรถยนต์ของผู้อื่นเป็นเหตุให้มีคนบาดเจ็บและบาดเจ็บสาหัส ข้อสารสำคัญของคดีอยู่ที่ว่า รถของจำเลยชนกับรถของผู้อื่นจริงหรือไม่และฝ่ายใดเป็นฝ่ายประมาท แม้ในคำฟ้องจะกล่าวถึงหมายเลขทะเบียนรถยนต์คันที่ถูกชนไว้เป็นอย่างหนึ่ง แต่โจทก์นำสืบในทางพิจารณากลับได้ความเป็นหมายเลขทะเบียนอีกอย่างหนึ่งข้อแตกต่างซึ่งมีเฉพาะหมายเลขทะเบียนรถคันที่ถูกชนเท่านั้นจึงไม่ใช่ข้อสารสำคัญ เมื่ออุทธรณ์ของจำเลยข้ออื่น ๆ จำเลยยอมรับว่ารถของจำเลยชนกับรถ… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.อ. มาตรา 192 ป.วิ.อ. มาตรา 215 ป.วิ.อ. มาตรา 225 ป.วิ.พ. มาตรา 242 ป.อ. มาตรา 300 ป.อ. มาตรา 390

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2515 (เลขอ้างอิง 106825) พ.ศ. 2515

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ฟ้องหาว่าจำเลยขับรถยนต์ประมาทชนรถยนต์ของผู้อื่นเป็นเหตุให้มีคนบาดเจ็บและบาดเจ็บสาหัส ข้อสารสำคัญของคดีอยู่ที่ว่า รถของจำเลยชนกับรถของผู้อื่นจริงหรือไม่และฝ่ายใดเป็นฝ่ายประมาท แม้ในคำฟ้องจะกล่าวถึงหมายเลขทะเบียนรถยนต์คันที่ถูกชนไว้เป็นอย่างหนึ่ง แต่ โจทก์นำสืบในทางพิจารณากลับได้ความเป็นหมายเลขทะเบียนอีกอย่างหนึ่ง ข้อแตกต่างซึ่งมีเฉพาะหมายเลขทะเบียนรถคันที่ถูกชนเท่านั้นจึงไม่ใช่ข้อสารสำคัญ เมื่ออุทธรณ์ของจำเลยข้ออื่น ๆ จำเลยยอมรับว่ารถของจำเลยชนกับ… อ่านฉบับเต็ม

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2514 (เลขอ้างอิง 64909) พ.ศ. 2514

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการบังคับขู่เข็ญหรือใช้อำนาจผิดคลองธรรม อันเป็นองค์ประกอบของความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 283 เป็นการวินิจฉัยข้อเท็จจริง การที่จำเลยฎีกาคัดค้านว่า การกระทำของจำเลยไม่เข้าลักษณะขู่เข็ญจึงเป็นการโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาของจำเลยที่ว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยคลาดเคลื่อนคนละประเด็นกับคำฟ้องของโจทก์นั้น เมื่อไม่ปรากฏว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาคลาดเคลื่อนแต่อย่างใดฎีกาของจำเลยข้อนี้จึงไม่… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 218 ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.พ. มาตรา 225

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2514 (เลขอ้างอิง 64882) พ.ศ. 2514

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ยื่นฎีกาเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลายื่นฎีกา โดยไม่ใช่กรณีมีเหตุสุดวิสัย ศาลรับฎีกาไว้ไม่ได้ อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 216 ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.พ. มาตรา 23

แสดง 856 ถึง 870 จากทั้งหมด 1055 รายการ

มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?

ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ

ขอรับคำปรึกษา

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา