มาตรา 158 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
ลักษณะ ๑ ฟ้องคดีอาญาและไต่สวนมูลฟ้อง
(๑) ชื่อศาลและวันเดือนปี
(๒) คดีระหว่างผู้ใดโจทก์ผู้ใดจำเลย และฐานความผิด
(๓) ตำแหน่งพนักงานอัยการผู้เป็นโจทก์ ถ้าราษฎรเป็นโจทก์ให้ใส่ชื่อตัว นามสกุล อายุ ที่อยู่ ชาติและบังคับ
(๔) ชื่อตัว นามสกุล ที่อยู่ ชาติและบังคับของจำเลย
(๕) การกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด ข้อเท็จจริงและรายละเอียดที่เกี่ยวกับเวลาและสถานที่ซึ่งเกิดการกระทำนั้น ๆ อีกทั้งบุคคลหรือสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วยพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี
ในคดีหมิ่นประมาท ถ้อยคำพูด หนังสือ ภาพขีดเขียน หรือสิ่งอื่นอันเกี่ยวกับข้อหมิ่นประมาท ให้กล่าวไว้โดยบริบูรณ์หรือติดมาท้ายฟ้อง
(๖) อ้างมาตราในกฎหมายซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิด
(๗) ลายมือชื่อโจทก์ ผู้เรียง ผู้เขียนหรือพิมพ์ฟ้อง
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
1,972 คดี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 130/2487
พ.ศ. 2487
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ในเรื่องปิดกั้นทางน้ำสาธารณะประโยชน์โจทก์ได้ระบุชื่อทางน้ำและตำบลที่เกิดเหตุไว้แล้วก็ไม่นับว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม เมื่อจำเลยให้การว่าลำน้ำนั้นมีการปิดกั้นหลายตอน ไม่รู้ว่าโจทก์ฟ้องหาตอนไหนโจทก์ก็แถลงอธิบายรายละเอียดและส่งแผนที่ประกอบอีกดังนี้ เป็นคดีที่จะต้องพิจารณาต่อไป
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 335
ป.วิ.อ. มาตรา 158
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 130/2487
พ.ศ. 2487
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ในเรื่องปิดกั้นทางน้ำสาธารณะประโยชน์โจทก์ได้ระบุชื่อทางน้ำและตำบลที่เกิดเหตุไว้แล้วก็ไม่นับว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม เมื่อจำเลยให้การว่าลำน้ำนั้นมีการปิดกั้นหลายตอน ไม่รู้ว่าโจทก์ฟ้องหาตอนไหนโจทก์ก็แถลงอธิบายรายละเอียดและส่งแผนที่ประกอบอีกดังนี้ เป็นคดีที่จะต้องพิจารณาต่อไป
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 335
ป.วิ.อ. มาตรา 158
โจทฟ้องว่ากะบือถูกคนร้ายลักไป ต่อมาจับกะบือได้จากจำเลยโดยจำเลยเปนผู้ร้ายลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเปนของร้าย ขอไห้ลงโทสตาม ม. 293,321. ดังนี้ไม่เปนฟ้องเคลือบคลุม.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 288
ป.อ. มาตรา 293
ป.อ. มาตรา 321.
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 192.
ฟ้องว่าของถูกคนร้ายลักไปแล้วจับจำเลยได้พร้อมด้วยของร้ายโดยจำเลยลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเปนของร้าย ทางพิจารนาได้ความว่ารับของโจร ลงโทสได้ไม่เปนฟ้องเคลือบคลุม
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 288
ป.อ. มาตรา 294
ป.อ. มาตรา 321
ป.วิ.อ. มาตรา 158
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 855/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
กรณีในเรื่องหาว่ายักยอกของหาย แม้โจทก์มิได้ระบุว่าของหายที่ไหนแต่ได้ระบุถึงที่ซึ่งจำเลยกระทำผิดแล้วดังนี้ ไม่ถือว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย โจทก์ก็ส่งระหว่างสืบพยานจำเลยเป็นการยันปากคำจำเลยศาลรับฟังได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 318
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 175
ป.วิ.อ. มาตรา 192
ป.วิ.พ. มาตรา 120
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 855/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
กรณีในเรื่องหาว่ายักยอกของหาย แม้โจทก์มิได้ระบุว่าของหายที่ไหนแต่ได้ระบุถึงที่ซึ่งจำเลยกระทำผิดแล้วดังนี้ ไม่ถือว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย โจทก์ก็ส่งระหว่างสืบพยานจำเลยเป็นการยันปากคำจำเลยศาลรับฟังได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 318
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 175
ป.วิ.อ. มาตรา 192
ป.วิ.พ. มาตรา 120
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 852/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
พรึติการน์ที่ถือว่าข้อเท็ดจิงไนทางพิจารนาไม่ต่างกับฟ้อง ฟ้องว่าไช้มีดทำร้ายเขาบาดเจ็บทางพิจารนาได้ความว่าจำเลยไช้ไม้ทำร้ายเขาบาดเจ็บไม่ถือว่าข้อเท็ดจิงต่างกับฟ้อง.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254
ป.วิ.อ. มาตรา 192
ป.วิ.อ. มาตรา 158
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 852/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
พรึติการน์ที่ถือว่าข้อเท็ดจิงไนทางพิจารนาไม่ต่างกับฟ้อง ฟ้องว่าไช้มีดทำร้ายเขาบาดเจ็บทางพิจารนาได้ความว่าจำเลยไช้ไม้ทำร้ายเขาบาดเจ็บไม่ถือว่าข้อเท็ดจิงต่างกับฟ้อง.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254
ป.วิ.อ. มาตรา 192
ป.วิ.อ. มาตรา 158
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 848/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ตาม พ.ร.บ. ฝิ่น 2472 ม. 22,58 มุ่งเอาผิดฉเพาะแต่ผู้รับไบอนุญาตตั้งร้านฝิ่น หาได้หมายจึงผู้จัดการร้านฝิ่นด้วยไม่ ผู้ฝ่าฝืนตาม ม. 14พ.ร.บ.ฝิ่น 2472 นั้นย่อมหมายฉเพาะผู้สูบฝิ่นเท่านั้น ฟ้องว่ามีฝิ่นและมูลฝิ่น จำเลยไห้การรับโดยระบุถึงฝิ่นหย่างเดียวดังนี้ จะถือว่าจำเลยรับถึงมูลฝิ่นด้วยไม่ได้.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 มาตรา 58
พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 มาตรา 22
พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 มาตรา 14
พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 มาตรา 53
พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2481 มาตรา 6
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 192
ป.วิ.อ. มาตรา 176
+1
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 848/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ตาม พ.ร.บ. ฝิ่น 2472 ม. 22,58 มุ่งเอาผิดฉเพาะแต่ผู้รับไบอนุญาตตั้งร้านฝิ่น หาได้หมายจึงผู้จัดการร้านฝิ่นด้วยไม่ ผู้ฝ่าฝืนตาม ม. 14พ.ร.บ.ฝิ่น 2472 นั้นย่อมหมายฉเพาะผู้สูบฝิ่นเท่านั้น ฟ้องว่ามีฝิ่นและมูลฝิ่น จำเลยไห้การรับโดยระบุถึงฝิ่นหย่างเดียวดังนี้ จะถือว่าจำเลยรับถึงมูลฝิ่นด้วยไม่ได้.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 มาตรา 58
พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 มาตรา 22
พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 มาตรา 14
พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 มาตรา 53
พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2481 มาตรา 6
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 192
ป.วิ.อ. มาตรา 176
+1
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 842/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
พรึติการน์ที่ถือว่าข้อเท็ดที่ปรากตไนการพิจารนาต่างกับฟ้อง ฟ้องว่าพยายามลักทรัพย์ซึ่งหยู่ไนรถตู้ ทางพิจารนาได้ความว่า จำเลยพยายามจะลักกุนแจที่ไส่รถตู้ ต้องยกฟ้อง.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 294
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 60
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 192
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 842/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
พรึติการน์ที่ถือว่าข้อเท็ดที่ปรากตไนการพิจารนาต่างกับฟ้อง ฟ้องว่าพยายามลักทรัพย์ซึ่งหยู่ไนรถตู้ ทางพิจารนาได้ความว่า จำเลยพยายามจะลักกุนแจที่ไส่รถตู้ ต้องยกฟ้อง.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 294
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 60
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 192
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 840/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
โจทบันยายฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยถานปล้นทรัพย์ และขอไห้เพิ่มโทสจำเลย คำขอท้ายฟ้องไม่ได้อ้างบทมาตราที่ขอไห้เพิ่มโทสสาลก็ย่อมเพิ่มโทสจำเลยได้แล้วแต่กรนีจะต้องด้วยมาตราได ม. 72 ถึง 76 ก.ม. อาญาเปนเรื่องเพิ่มโทสผู้กะทำผิด หาไช่เปนมาตราไนกดหมายซึ่งบัญญัติว่าการกะทำหย่างไดเปนความผิดดังที่บังคับไน ป.ม.วิธีพิจารนาความอาญา มาตรา 158 ไม่.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 72
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 73
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 159
ป.วิ.อ. มาตรา 192
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 840/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
โจทบันยายฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยถานปล้นทรัพย์ และขอไห้เพิ่มโทสจำเลย คำขอท้ายฟ้องไม่ได้อ้างบทมาตราที่ขอไห้เพิ่มโทสสาลก็ย่อมเพิ่มโทสจำเลยได้แล้วแต่กรนีจะต้องด้วยมาตราได ม. 72 ถึง 76 ก.ม. อาญาเปนเรื่องเพิ่มโทสผู้กะทำผิด หาไช่เปนมาตราไนกดหมายซึ่งบัญญัติว่าการกะทำหย่างไดเปนความผิดดังที่บังคับไน ป.ม.วิธีพิจารนาความอาญา มาตรา 158 ไม่.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 72
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 73
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 159
ป.วิ.อ. มาตรา 192
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ฟ้องโจทก์กล่าวว่า"จำเลยบังอาจมีและขนน้ำสุรารัฐบาลซึ่งมีปริมาณเกินกว่า 10 ทะนานโดยไม่มีใบขนแสดงว่าซื้อมาจากผู้ที่ควรขายเป็นการผิดกฎหมาย ขอให้ลงโทษ" โดยโจทก์มิได้กล่าวว่าจำเลยซื้อน้ำสุราโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นสุราที่ขายผิดต่อกฎหมาย จะลงโทษฐานซื้อน้ำสุราโดยรู้อยู่ว่าเป็นสุราที่ขายผิดต่อกฎหมายไม่ได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 มาตรา 11
พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 มาตรา 12
พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 มาตรา 40
พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2467 มาตรา 4 ตอน 3
พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 มาตรา 8 ตอน 2
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 192
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา