มาตรา 248 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
ลักษณะ ๒ ฎีกา
การวินิจฉัยให้เป็นไปตามเสียงข้างมาก ถ้าคะแนนเสียงเท่ากันให้บังคับตามความเห็นของฝ่ายที่เห็นควรอนุญาตให้ฎีกา
มาตรานี้อ้างถึง
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
1,454 คดี
คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาเพียงแก้ไขจำนวนเงินที่จำเลยจะได้รับให้น้อยลง ถือเป็นแก้น้อย เมื่อคดีมีทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกิน 5,000 บาท จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คดีที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยส่งมอบที่ดินที่จำเลยขายฝากไว้แก่โจทก์ โดยอ้างว่าตกเป็นสิทธิแก่โจทก์ตามสัญญาขายฝากแล้ว จำเลยต่อสู้ว่าเป็นนิติกรรมอำพราง ความจริงเป็นเรื่องจำนองกัน ดังนี้ เท่ากับจำเลยเถียงว่าโจทก์ไม่ได้กรรมสิทธิ์ จึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์ตามราคาที่ดินที่ขายฝาก
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์จำเลยนั้นถือได้ว่าศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยในประเด็นที่จำเลยอุทธรณ์แล้วฎีกาในปัญหาที่ว่า จำเลยประมาทเลินเล่อหรือไม่และฝ่ายจำเลยเป็นฝ่ายละเมิดหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อคดีมีทุนทรัพย์ไม่เกิน 2,000 บาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ฟ้องโจทก์ตีราคาทรัพย์พิพาททั้งหมดเป็นจำนวน 6,000 บาทแต่โจทก์ขอแบ่งทรัพย์พิพาทเพียงกึ่งหนึ่งโดยตีราคาเป็นจำนวน 3,000 บาท จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ไม่ควรได้รับส่วนแบ่ง ดังนี้ เป็นคดีมีทุนทรัพย์ 3,000 บาทการจะพิจารณาว่าคดีแพ่งใดต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่ ต้องพิจารณาจากกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่ในขณะยื่นฎีกา เมื่อคดีนี้จำเลยยื่นฎีกาเมื่อใช้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2499 แล้วจึงต้องถือทุนทรัพย์ตามประมวลกฎหมายฉบับใหม่นี้เป็นเกณฑ์…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คดีทุนทรัพย์กว่า 2,000 บาท ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกัน ให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ไม่เกิน 2,000บาท จึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ฎีกาคัดค้านข้อวินิจฉัยที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาขับไล่จำเลยโดยฟังข้อเท็จจริงว่าห้องเช่าเป็นของโจทก์เป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนฎีกาที่ว่าศาลพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเกินคำขอของโจทก์นั้น เป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนแม้มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวมาแต่ชั้นศาลอุทธรณ์ ก็ยกขึ้นฎีกาได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ป.วิ.พ. มาตรา 249
การวินิจฉัยคำพยานว่าสุจริตหรือไม่และเข้าครอบครองแต่เมื่อไร เป็นการวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ฎีกาว่า จำเลยไม่ได้ทำสัญญาเช่ากับโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คดีร้องขัดทรัพย์ที่มีทุนทรัพย์เกินกว่า 2,000 บาทแม้คู่ความจะทำสัญญาประนีประนอมยอมความยอมชำระเงินกันเพียง1,600 บาท ก็ถือว่าคดีมีทุนทรัพย์เกิน 2,000 บาท ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คดีมีทุนทรัพย์เกินกว่าสองพันบาท แม้ในชั้นอุทธรณ์ฎีกาคู่ความจะได้โต้เถียงกันเฉพาะทรัพย์ที่มีราคาไม่ถึงสองพันบาท และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ก็ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเฉพาะทรัพย์ที่มีราคาไม่เกินสองพันบาทนั้นได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
การที่จะฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงในชั้นบังคับคดีได้หรือไม่เพียงใดนั้น ต้องถือเอาคดีเดิมเป็นหลักในการพิจารณากล่าวคือถ้าคดีเดิมฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ชั้นบังคับคดีก็ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ป.วิ.พ. มาตรา 271
คดีสองเรื่องพิพาทเกี่ยวกับทรัพย์รายเดียวกัน สำนวนแรกตั้งทุนทรัพย์มาเกิน 2,000 บาท ส่วนสำนวนหลังตั้งทุนทรัพย์มาไม่เกิน 2,000 บาท (คือ2,000 บาท ดังนั้นเฉพาะคดีหลังย่อมต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 (อ้างฎีกาที่ 79,80/2494)กล่าวฟ้องว่าโจทก์และผู้มีชื่อในโฉนดปกครองร่วมกันมาทางพิจารณาโจทก์นำสืบว่าเมื่อซื้อแล้วก็ใส่ชื่อผู้ซื้อในโฉนดแล้วโจทก์และผู้มีชื่ออีกคนหนึ่งมอบหมายให้จำเลยเป็นผู้ดูแลปกครองที่ดิน ดังนี้ย่อมถื…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 142
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ป.พ.พ. มาตรา 1361
ป.พ.พ. มาตรา 1381
คดีที่ฟ้องขอแสดงสิทธิที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ดีกว่าผู้อื่นตามความใน ม.17 แห่ง พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 นั้น เป็นคดีที่ขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวนเป็นราคาจริงได้ตาม ม.189 (3) แม้ในฟ้องจะได้กล่าวอ้างว่าเครื่องหมายการค้ามีราคาถึง 10,000 บาท ก็ตามก็ไม่ใช่เรื่องทุนทรัพย์ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.แพ่ง ม.258 แม้โจทก์จะมีสิทธิจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ดีกว่าจำเลยก็ตาม แต่โจทก์มิได้จดทะเบียนไว้ภายในกำหนดเวลา 5 ปี ตาม พ.…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 มาตรา 17
พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 มาตรา 18
พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 มาตรา 29
ป.วิ.พ. มาตรา 189
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คดีที่ฟ้องขอแสดงสิทธิที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ดีกว่าผู้อื่นตามความใน ม.17 แห่ง พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 นั้น เป็นคดีที่ขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวนเป็นราคาจริงได้ตาม ม.189 (3) แม้ในฟ้องจะได้กล่าวอ้างว่าเครื่องหมายการค้ามีราคาถึง 10,000 บาท ก็ตามก็ไม่ใช่เรื่องทุนทรัพย์ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.แพ่ง ม.258 แม้โจทก์จะมีสิทธิจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ดีกว่าจำเลยก็ตาม แต่โจทก์มิได้จดทะเบียนไว้ภายในกำหนดเวลา 5 ปี ตาม พ.…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 มาตรา 17
พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 มาตรา 18
พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 มาตรา 29
ป.วิ.พ. มาตรา 189
ป.วิ.พ. มาตรา 248
โจทก์ฟ้องว่าห้องพิพาทโจทก์ซื้อมาจากเจ้าของเดิม โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาเช่ากับจำเลยแล้ว ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ยังไม่ได้บอกกล่าว จำเลยได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯก่อนพิจารณาโจทก์จำเลยรับกันว่าโจทก์เป็นเจ้าของห้องพิพาทจำเลยไม่ได้ทำสัญญาเช่าจากโจทก์ จำเลยขายข้าวสารน้ำปลาและของเบ็ดเตล็ดและอาศัยอยู่ในห้องพิพาท ได้จดทะเบียนการค้าตามโจทก์อ้างจริง แล้วโจทก์จำเลยไม่สืบพยานดังนี้แม้ในฟ้องของโจทก์ได้กล่าวว่าได้บอกกล่า…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 84
ป.วิ.พ. มาตรา 85
ป.วิ.พ. มาตรา 86
ป.วิ.พ. มาตรา 104
ป.วิ.พ. มาตรา 183
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ป.วิ.พ. มาตรา 249
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
