มาตรา 247 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
ลักษณะ ๒ ฎีกา
การขออนุญาตฎีกา ให้ยื่นคำร้องพร้อมกับคำฟ้องฎีกาต่อศาลชั้นต้นที่มีคำพิพากษาหรือคำสั่งในคดีนั้นภายในกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลอุทธรณ์ แล้วให้ศาลชั้นต้นรีบส่งคำร้องพร้อมคำฟ้องฎีกาดังกล่าวไปยังศาลฎีกา และให้ศาลฎีกาพิจารณาวินิจฉัยคำร้องให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว
มาตราที่อ้างถึงมาตรานี้
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
1,728 คดี
จำเลยยื่นฎีกาเมื่อพ้นระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดให้ยื่นฎีกาโดยมิได้ร้องขอขยายระยะเวลา จึงไม่มีเหตุตามกฎหมายที่จะรับฎีกา
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ศาลชั้นต้นไม่รับฟ้องแย้ง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้รับฟ้องแย้งของจำเลย โจทก์ฎีกาได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 247
โจทก์ยื่นฎีกาโดยยังมิได้เสียค่าธรรมเนียมและขอขยายระยะเวลาเพื่อวางเงินค่าธรรมเนียม ศาลชั้นต้นจะมีคำสั่งไม่รับฎีกาโดยไม่พิจารณาเรื่องการขอขยายระยะเวลาและเรียกค่าธรรมเนียมให้ครบถ้วนก่อนหาได้ไม่โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่า เด็กหญิงแสงอรุณ เป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย ให้จดทะเบียนรับรองว่าเป็นบุตรและจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์และผู้ร้องสอดฎีกา และแถลงขอถอนคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถากับขอให้ศาลขยายเวลาวางเงินค่า…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 23
ป.วิ.พ. มาตรา 149
ป.วิ.พ. มาตรา 232
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ข้อฎีกาโจทก์ที่ว่า ข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบฟังได้โดยปริยายว่าบริษัท ส. จำกัด มีส่วนได้เสียในรถที่เอาประกันภัยไว้จริงโจทก์จึงได้รับช่วงสิทธิมาฟ้องคดีนี้นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อคดีมีทุนทรัพย์ไม่เกิน 5 หมื่น บาท และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248ส่วนข้อที่ว่า การที่ศาลหยิบยกเอาเฉพาะประเด็นโจทก์ไม่มีอำนาจรับช่วงสิทธิจากบริษัท ส จำกัด ในการฟ้องคดีมาตัดฟ้องโจทก์ โดยไม่วินิจฉัยถึง…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ป.วิ.พ. มาตรา 225
ข้อฎีกาที่ว่า จำเลยมิได้อยู่ในที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าของโจทก์แต่อยู่โดยอาศัยสิทธิการเช่าของบุคคลภายนอก เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงมิใช่เป็นเรื่องแปลความหมายแห่งข้อความในสัญญาเช่าหรืออาศัย ต้องห้ามอุทธรณ์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224เมื่อศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยปัญหาดังกล่าว จึงต้องถือว่าข้อเท็จจริงนี้ยุติแล้วตั้งแต่ศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาปัญหานี้อีกไม่ได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 224
ป.วิ.พ. มาตรา 247
จำเลยฎีกาว่า การที่โจทก์ทราบแล้วว่าผู้สั่งจ่ายเงินตามเช็คพิพาทถึงแก่กรรมยังขืนลงวันที่ในเช็คนำไปเรียกเก็บเงินจากจำเลยผู้สลักหลังเป็นอาวัล แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินเช่นนี้โจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยให้รับผิดตามฟ้องได้หรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามฎีกา
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ฎีกาเกี่ยวกับคำสั่งในชั้นบังคับคดี ทั้งทุนทรัพย์ในคดีเดิมเกิน 50,000 บาท จึงมีสิทธิฎีกาได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ป.วิ.พ. มาตรา 247
คำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกา ต้องยื่นภายในกำหนดสิบวันนับแต่วันที่ศาลชั้นต้นได้มีคำสั่ง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วยมาตรา 247 กรณีไม่ต้องด้วยมาตรา 18 จะนำระยะเวลาตามมาตรา 228 มาใช้บังคับไม่ได้ เมื่อยื่นคำร้องมาเกินกำหนด ศาลต้องสั่งยกคำร้อง และให้คืนค่าคำร้องที่เสียเกินมาให้แก่ผู้ร้อง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 234
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับอุทธรณ์ซึ่งถึงที่สุดแล้ว ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา247
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 247
โจทก์ยังมิได้ใช้ค่าทดแทนการใช้ถนนพิพาทแก่จำเลยตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาให้จำเลยทุเลาการบังคับไว้ได้จนกว่าโจทก์จะยอมวางเงินค่าทดแทน
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 231
ป.วิ.พ. มาตรา 246
ป.วิ.พ. มาตรา 247
เจ้าพนักงานศาลนำหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เพื่อส่งให้แก่ทนายโจทก์ยังสำนักงานของทนายโจทก์ เมื่อทนายโจทก์ไม่อยู่และไม่มีผู้ใดรับหมายนัดไว้แทน จึงได้ทำการปิดหมายตามคำสั่งศาล ดังนี้ เมื่อปรากฏว่าทนายโจทก์ไม่ได้อยู่ที่สำนักงานนั้นแล้วและข้อเท็จจริง ฟังไม่ได้ว่าทนายโจทก์ยังมีสำนักงานอยู่ ณ สถานที่ดังกล่าว การปิดหมายนั้นจึงถือไม่ได้ว่า ได้ปิด ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของทนายโจทก์ การส่งหมายนัดจึงไม่มีผล ฉะนั้นที่ศาลชั้นต้นถือว่าโจทก์ทราบนัดโดยชอบไ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 79
ป.วิ.พ. มาตรา 247
เมื่อข้อความในฟ้องฎีกาคลาดเคลื่อนและไม่ถูกต้องศาลอนุญาตให้ตัดข้อความนั้นออกได้ตามที่คู่ความขอ
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 179
ป.วิ.พ. มาตรา 246
ป.วิ.พ. มาตรา 247
จำเลยขอฎีกาอย่างคนอนาถาเมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าจำเลยทำงานที่บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์มิดแลนด์ จำกัด ตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายตั๋วสัญญาใช้เงิน ได้รับเงินเดือนเดือนละ 15,000บาท จึงมีอาชีพเป็นหลักฐานและมีรายได้ดีพอสมควรการที่จำเลยอ้างว่าเป็นหนี้บุคคลอื่นเป็นจำนวน 210,000บาท ต้องชำระหนี้เดือนละ 4,500 บาท โดยไม่ได้ทำสัญญากู้และไม่มีหลักฐานการชำระหนี้ มาแสดงต่อศาล เป็นข้ออ้างที่เลื่อนลอย ฐานะของจำเลยจึงมิใช่บุคคลยากจนย่อมอยู่ในวิสัยที่จะชำระค่าธรรมเนียมชั้นฎี…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 246
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ฎีกาจำเลยที่ว่าศาลชอบที่จะใช้ดุลพินิจให้จำเลยประกอบกิจการโรงงานได้ต่อไปจนกว่าจะได้รับอนุญาตนั้นเป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่ตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ.2512 มาตรา44 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติโรงงาน (ฉบับที่ 3)พ.ศ.2522 มาตรา 4 บัญญัติไว้ว่า นอกจากผู้ประกอบกิจการโรงงานโดยไม่ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงานจะต้องได้รับโทษจำคุกหรือปรับ หรือทั้งจำทั้งปรับแล้วยังให้ศาลสั่งให้ผู้ประกอบกิจการโรงงานนั้นหยุดประกอบกิจการโรงงานด้วย ฉะนั้นข้อที่จำเลยฎีกาจึงเป็นข้…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 242
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ปัญหาที่ว่าศาลชั้นต้นมิได้กำหนดประเด็นว่าเมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงแล้ว โจทก์ตกลงให้จำเลยเช่าที่ดินและห้องพิพาทต่อไปชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 225
ป.วิ.พ. มาตรา 246
ป.วิ.พ. มาตรา 247
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
