มาตรา 246 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง

ลักษณะ ๑ อุทธรณ์

เว้นแต่ที่ได้บัญญัติไว้ดังกล่าวมาข้างต้น บทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้ว่าด้วยการพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในศาลชั้นต้นนั้น ให้ใช้บังคับแก่การพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในชั้นศาลอุทธรณ์ได้โดยอนุโลม

อ่านในตัวบททั้งฉบับ

แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

771 คดี

ค้นหาคำพิพากษาเพิ่มเติม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 376/2521 พ.ศ. 2521

สืบค้นที่ศาลฎีกา

อุทธรณ์ของจำเลยได้ระบุไว้ชัดแล้วว่า จำเลยอุทธรณ์เฉพาะที่โจทก์ฟ้องจำเลยเท่านั้น มิได้อุทธรณ์ข้อที่เกี่ยวกับฟ้องแย้งแต่อย่างใด จำเลยจึงไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมศาลตามที่ฟ้องแย้งอีก ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้เรียกค่าธรรมเนียมตามฟ้องแย้งเพิ่ม จำเลยแถลงเข้ามาใหม่ว่าจำเลยอุทธรณ์เฉพาะฟ้องโจทก์ ไม่ประสงค์อุทธรณ์ในข้อฟ้องแย้งต่อไปและไม่ยอมเสียค่าธรรมเนียมศาลตามฟ้องแย้ง ดังนี้ ศาลอุทธรณ์ถือเอาคำแถลงของจำเลยเป็นข้อวินิจฉัยเปลี่ยนแปลงคำสั่งใหม่ได้ ศาลอุทธรณ์ย่อมพิจ… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.พ. มาตรา 132 ป.วิ.พ. มาตรา 174 ป.วิ.พ. มาตรา 246

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 376/2521 พ.ศ. 2521

สืบค้นที่ศาลฎีกา

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.พ. มาตรา 132 ป.วิ.พ. มาตรา 174 ป.วิ.พ. มาตรา 246

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 754/2519 พ.ศ. 2519

สืบค้นที่ศาลฎีกา

โจทก์ทำสัญญาเช่าซื้อที่ดินจากจำเลยและได้ชำระค่าเช่าซื้อบางส่วนให้จำเลยแล้วต่อมาโจทก์จำเลยแสดงเจตนาเลิกสัญญากันและเป็นผลให้โจทก์จำเลยกลับคืนสู่ฐานะเดิม ดังนี้ จำเลยจึงต้องคืนเงินค่าเช่าซื้อที่ได้รับไว้ให้โจทก์รวมทั้งดอกเบี้ยของเงินดังกล่าวด้วยโดยคิดตั้งแต่เวลาที่รับเงินนั้นไว้ในอัตราร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 7 ประกอบด้วย มาตรา 391 แม้โจทก์จะมีสิทธิได้รับดอกเบี้ยโดยคิดตั้งแต่เวลาที่จำเลบรับเงินไว้แต่เมื่อโจทก์ฎีกาขอดอก… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.พ.พ. มาตรา 7 ป.พ.พ. มาตรา 391 ป.พ.พ. มาตรา 572 ป.วิ.พ. มาตรา 142

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1026/2519 พ.ศ. 2519

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ที่พิพาทเป็นมรดกตกทอดแก่โจทก์ทั้งสอง จำเลยทั้งสองและพระภิกษุ ส. ผู้เป็นทายาท และนับแต่วันที่เจ้ามรดกตายจนถึงวันที่โจทก์ฟ้องขอแบ่งที่พิพาทจากจำเลยยังไม่พ้นกำหนด 1 ปี ยังอยู่ภายในอายุความที่พระภิกษุ ส. จะสึกจากสมณเพศมาเรียกร้องขอแบ่งได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1622 ดังนี้ ต้องแบ่งที่พิพาทออกเป็น 5 ส่วน โจทก์ได้คนละ 1 ใน 5 เมื่อยังไม่ได้แบ่งที่พิพาทกัน โจทก์ทั้งสอง จำเลยทั้งสอง และ ส. เป็นเจ้าของที่พิพาทร่วมกัน โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยแบ่งที่พ… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.พ.พ. มาตรา 420 ป.พ.พ. มาตรา 1360 ป.พ.พ. มาตรา 1622 ป.วิ.พ. มาตรา 142 ป.วิ.พ. มาตรา 246 ป.วิ.พ. มาตรา 247

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1026/2519 พ.ศ. 2519

สืบค้นที่ศาลฎีกา

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2518 (เลขอ้างอิง 65174) พ.ศ. 2518

สืบค้นที่ศาลฎีกา

คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยทั้งสามและบริวารออกจากที่ดินซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ คดีอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกา โจทก์ได้ยื่นคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมโดยอ้างว่า โจทก์ได้พบแผนที่พิพาทอันแท้จริงซึ่งเป็นพยานหลักฐานเกี่ยวกับข้อสำคัญในคดี ขออ้างแผนที่ดังกล่าวเพื่อเปรียบเทียบกับแผนที่กลางซึ่งจ่าศาลจังหวัดจัดทำตามคำสั่งศาลชั้นต้นซึ่งไม่ชัดเจนดีพอนั้น ยังไม่เป็นเหตุที่จะอนุญาตให้อ้างพยานเพิ่มเติมในชั้นฎีกาได้ อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.พ. มาตรา 88 ป.วิ.พ. มาตรา 247 ป.วิ.พ. มาตรา 246

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2518 (เลขอ้างอิง 41956) พ.ศ. 2518

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ฎีกาจำเลยเป็นแต่เพียงโต้เถียงว่าที่ดินตามบัญชีท้ายฟ้องเป็นสินเดิมของ ล. โดยมิได้อ้างอิงข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายเป็นเหตุผลแห่งข้อโต้แย้งให้ชัดแจ้งในฎีกา ฎีกาของจำเลยในประเด็นข้อนี้จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 วรรคแรก ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 246 ประกอบกับมาตรา 167 บัญญัติให้เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ในอันที่จะมีคำสั่งในเรื่องค่าฤชาธรรมเนียม ไม่ว่าคู่ความทั้งปวงหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจักมีคำขอหรือไม่ก็ดี ศาลอุทธรณ์จึ… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.พ. มาตรา 159 ป.วิ.พ. มาตรา 167 ป.วิ.พ. มาตรา 240 ป.วิ.พ. มาตรา 246 ป.วิ.พ. มาตรา 249

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2518 (เลขอ้างอิง 100014) พ.ศ. 2518

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ฎีกาจำเลยเป็นเพียงโต้เถียงว่าที่ดินตามบัญชีท้ายฟ้องเป็นสินเดิมของ ส. โดยมิได้อ้างข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายเป็นเหตุผลแห่งข้อโต้แย้งให้ชัดแจ้งในฎีกา ฎีกาของจำเลยในประเด็นข้อนี้จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 วรรคแรก ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 246 ประกอบกับมาตรา 167 บัญญัติให้เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ในอันที่จะมีคำสั่งในเรื่องค่าฤชาธรรมเนียม ไม่ว่าคู่ความทั้งปวงหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจักมีคำขอหรือไม่ก็ดี ศาลอุทธรณ์จึงหยิบย… อ่านฉบับเต็ม

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2517 (เลขอ้างอิง 65135) พ.ศ. 2517

สืบค้นที่ศาลฎีกา

เมื่อศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาแล้ว การสั่งเรื่องรับมรดกความย่อมอยู่ในอำนาจของศาลฎีกา อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.พ. มาตรา 42 ป.วิ.พ. มาตรา 246 ป.วิ.พ. มาตรา 247

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2517 (เลขอ้างอิง 65134) พ.ศ. 2517

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องขอถอนคำร้องขัดทรัพย์ในชั้นฎีกามิใช่ขอถอนฎีกา คำร้องมิได้ระบุว่าร้องขอต่อศาลชั้นต้นหรือศาลฎีกา และเสียค่าคำร้องมาเพียง 10 บาท เมื่อศาลชั้นต้นส่งคำร้องมาให้ศาลฎีกาสั่ง ศาลฎีกาย่อมคืนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นสอบถามผู้ร้องให้ได้ความชัดเจนเสียก่อนถ้าผู้ร้องประสงค์จะร้องต่อศาลฎีกาก็ให้เรียกค่าธรรมเนียมให้ถูกต้อง อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.พ. มาตรา 175 ป.วิ.พ. มาตรา 246 ป.วิ.พ. มาตรา 247

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2170/2517 พ.ศ. 2517

สืบค้นที่ศาลฎีกา

จำเลยที่ 1 ทำสัญญากู้เงินบริษัท บ. โดยมีจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกัน คู่สัญญารู้อยู่ว่ามิได้มีการกู้และค้ำประกันตามนั้น ความจริงจำเลยที่ 2 เป็นผู้กู้โดยมีจำเลยที่ 1 เป็นตัวแทนจำเลยทั้งสองไม่ต้องรับผิดตามสัญญาอันแสดงเจตนาลวงนั้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 118 สัญญากู้อันถูกอำพรางไว้นั้น จำเลยที่ 2 ก็ไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัวเพราะจำเลยที่ 2 ทำไปในฐานะเป็นทายาทของกองมรดก ส.ซึ่งมีอำนาจจัดการกู้เงินเพื่อประโยชน์ของกองมรดกได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งแล… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.พ.พ. มาตรา 118 ป.พ.พ. มาตรา 1358 ป.พ.พ. มาตรา 1745 ป.วิ.พ. มาตรา 94 ป.วิ.พ. มาตรา 161 ป.วิ.พ. มาตรา 167 ป.วิ.พ. มาตรา 246 ป.วิ.พ. มาตรา 247

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2170/2517 พ.ศ. 2517

สืบค้นที่ศาลฎีกา

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2516 (เลขอ้างอิง 65029) พ.ศ. 2516

สืบค้นที่ศาลฎีกา

จำเลยมิได้อ้างอิงเอกสารท้ายคำร้องทั้งในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์แต่เพิ่งเสนออ้างอิงในชั้นฎีกา เมื่อไม่ปรากฏว่ามีเหตุสมควรจะอ้างเอกสารในชั้นฎีกาไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคสาม ประกอบมาตรา 246 และ 247 อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.พ. มาตรา 88 ป.วิ.พ. มาตรา 246 ป.วิ.พ. มาตรา 247

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 950/2515 พ.ศ. 2515

สืบค้นที่ศาลฎีกา

การขอให้งดขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดไว้ก่อนเป็นเรื่องขอให้งดการบังคับคดีการงดการบังคับคดีนั้นงดได้เฉพาะการบังคับคดีที่ยังไม่ได้กระทำหรือที่จะกระทำต่อไป จะงดการบังคับคดีที่ได้ปฏิบัติมาแล้วมิได้เมื่อจำเลยอุทธรณ์ขอให้งดการขายทอดตลาดทรัพย์ แต่ปรากฏว่าได้มีการขายทอดตลาดทรัพย์ไปแล้วก่อนที่ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาดังนี้ ศาลอุทธรณ์หามีอำนาจที่จะสั่งให้งดการขายทอดตลาดอีกไม่จะพิพากษาให้ยกเลิกคำสั่งศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้ขายทอดตลาดรวมทั้งการขายทอดตลาดเสียนั้นก็ไม่ได้… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.พ. มาตรา 142 ป.วิ.พ. มาตรา 246 ป.วิ.พ. มาตรา 292 ป.วิ.พ. มาตรา 296

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2515 (เลขอ้างอิง 64964) พ.ศ. 2515

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ขอแก้ไขถ้อยคำในฎีกาที่พิมพ์ผิดพลาดแม้จะพ้นกำหนดระยะเวลาการยื่นฎีกาแล้ว ศาลก็อนุญาตได้ อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.พ. มาตรา 247 ป.วิ.พ. มาตรา 246 ป.วิ.พ. มาตรา 175 ป.วิ.พ. มาตรา 143

แสดง 706 ถึง 720 จากทั้งหมด 771 รายการ

มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?

ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ

ขอรับคำปรึกษา

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา