Supreme Court judgments

การชั่งน้ำหนักคำพยานเป็นดุลพินิจของศาล ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าจำเลยทำความผิดตามฟ้องเป็นการโต้เถียงดุลพินิจของศาลจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์แล้วโจทก์อุทธรณ์ฝ่ายเดียว จำเลยไม่ได้อุทธรณ์ในประเด็นที่ศาลชั้นต้นชี้ขาดให้จำเลยแพ้ แต่จำเลยได้กล่าวในคำแก้อุทธรณ์ ดังนี้ศาลอุทธรณ์ต้องยกขึ้นพิจารณาจะถือว่าประเด็นนั้นยุติแล้วไม่ได้คำฟ้องอุทธรณ์และคำแก้อุทธรณ์ …

คดีอาญาที่ศาลล่างยกฟ้องโดยศาลชั้นต้นไม่เชื่อพะยานโจทก์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ฟ้องผิดวันดังนี้ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงได้

ความผิดตาม ม.136,137,138 ผู้กระทำจะต้องมีเจตนาทุจริต กำนันเรียกค่าเปรียบเทียบความโดยเข้าใจว่ามีสิทธิเรียกได้ดังนี้ ไม่มีความผิด ปัญหาว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตหรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ข้อกฎหมายที่ไม่ยอมให้จำเลยยกเอาข้อที่ตัวไม่ …

ศาลฟังข้อเท็จจริงโดยอาศัยพะยานโจทก์เพียงปากเดียว แล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอ้างว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้องนั้น เป็นการไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา

ฎีกาโจทก์ว่าจำเลยควรมีความผิดฐานอื่นๆด้วยเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อชั้นไต่สวนมูลฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ว่าคดีมีมูลเฉพาะข้อหาบุกรุกข้อหาอื่นยก คดีจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอ …

ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อเท็จจริงและในข้อกฎหมายต่างหากจากกัน เมื่อโจทก์ฎีกาฉะเพาะข้อกฎหมายอย่างเดียว ก็ย่อมไม่มีทางชนะคดีได้

การขอแก้สถานที่เกิดเหตุนั้น ถือว่าเป็นการขอแก้รายละเอียด ถ้าจำเลยไม่หลงข้อต่อสู้แล้วโจทก์ย่อมขอแก้ได้ การที่จำเลยเสียเปรียบในการแก้ฟ้องหรือไม่ในการดำเนินการพิจารณาในท้องสำนวนนั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง แต่ถ้าศาลล่างตีความโดยอาศัยแต่ฉ …

ที่ดินซึ่งอยู่ในเขตต์เวนคืนนั้นทำสัญญาจะซื้อขายต่อกันได้ ทำสัญญาจะซื้อขายที่ดินและกำหนดไปโอนในเวลาซึ่งอยู่ในระหว่างกฎหมายห้ามโอนภายหลังแบ่งแยกโฉนดแล้ว ผู้ซื้อก็ขอบังคับให้โอนได้

ในเรื่องเช่านา การที่น้ำท่วมทำนาไม่ได้นั้น ไม่นับว่าการชำระหนี้ตามสัญญาเช่าเป็นการพ้นวิสัย เช่านาไปให้เช่าช่วงแม้น้ำท่วมทำนาไม่ได้ ผู้เช่าก็ยังคงต้องรับผิดชำระค่าเช่านอกจากจะมีข้อสัญญาเป็นอย่างอื่น

จำเลยเก็บของตกได้โดยไม่รู้ว่าเจ้าของกำลังติดตามอยู่และสถานที่ ๆ เก็บได้ก็เป็นถนนหลวง ดังนี้จำเลยมีความผิดฐานยักยอกเก็บของตกไม่ใช่ลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยฟังข้อเท็จจริงคนละอย่าง โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริง …

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า กรณีเป็นเรื่องที่จำเลยได้รับมอบหมายทรัพย์นั้นไว้จากผู้เสียหาย แม้จำเลยจะเบียดบังเอาไปก็เป็นเรื่องยักยอก,ไม่ใช่ลักทรัพย์พิพากษายกฟ้องโจทก์ดังนี้ เรื่องจำเลยได้รับมอบหมายทรัพย …

หนี้สินระบุเป็นเงินตราต่างประเทศ ภายหลังประเทศไทยประกาศสงครามกับประเทศนั้น ก็ไม่ทำให้หนี้นั้นเสื่อมเสียไปเจ้าหนี้ฟ้องขอให้ลูกหนี้ชำระเป็นเงินไทยได้หนี้สินระบุเป็นเงินตราต่างประเทศซึ่งภายหลังเป็นคู่สงครามกัน ศาลบังคับให้ใช้เป็นเงิน …

ปัญหาที่ว่าการกระทำของจำเลยจะเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง

การที่จะริบทรัพย์ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 27 หรือไม่นั้น เป็นเรื่องที่ศาลพึงใช้ดุลพินิจตามข้อเท็จจริงเป็นเรื่องๆไปโจทก์ฎีกาโต้เถียงในปัญหาดังกล่าว จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ศาลล่างทั้งสองชี้ขาดว่า จำเลยมีที่อยู่เป็นหลักแหล่งโจทก์ฎีกาโต้เถียงว่า ควรฟังว่าจำเลยไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง ดังนี้เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

โจทก์ฎีกาว่าการกระทำของจำเลยจะเป็นความผิดฐานฉ้อโกงหรือไม่ ซึ่งเป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริงซึ่งศาลล่างทั้งสองได้วินิจฉัยฟังมาว่าคดีโจทก์ไม่มีมูล จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ฎีกาในปัญหาที่ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คดีที่ศาลล่างยังมิได้วินิจฉัยข้อเท็จจริงนั้นไม่มีเหตุที่จะฎีกาในข้อเท็จจริงได้

ฎีกาว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัยอุทธรณ์โจทก์ในข้อที่ว่า โจทก์ต้องเสื่อมเสียอิสรภาพโดยถูกจำเลยและกำนันควบคุมเวลาเดินทางนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย