Supreme Court judgments

พรึติการน์ที่ถือว่าข้อเท็ดจิงไนทางพิจารนาไม่ต่างกับฟ้อง ฟ้องว่าไช้มีดทำร้ายเขาบาดเจ็บทางพิจารนาได้ความว่าจำเลยไช้ไม้ทำร้ายเขาบาดเจ็บไม่ถือว่าข้อเท็ดจิงต่างกับฟ้อง.

นับแต่วันที่ผู้เสียหายถูกทำร้ายจนถึงวันเบิกความต่อศาลเป็นระยะเวลาถึง 95 วัน บาดแผลของผู้เสียหายยังไม่หายทำงานตามปกติยังไม่ได้บาดแผลถึงกระดูกข้อมือขาดรักษาประมาณ 2 เดือนจึงจะหาย เป็นบาดแผลที่ทำให้ผู้เสียหายไม่สามารถประกอบการหาเลี้ย …

พลตำรวจไปจับของกลางในการเล่นการพนันนอกเขตที่ตนมีอำนาจและหน้าที่นั้น ไม่ถือว่าเป็นเจ้าพนักงานกระทำการตามหน้าที่ ของกลางนั้นจึงไม่เป็นของต้องยึดหรืออายัดตามกฎหมายและการที่ผู้ลักเล่นการพนันใช้กำลังทำร้ายและขู่เข็ญเอาของกลางคืนไป จึงไ …

โจทฟ้องว่าจำเลยกะทำผิดวันที่ 13 เมสายน 2486 ทางพิจารนาได้ความว่าจำเลยกะทำผิดวันที่ 14 เมสายน 2486 ก็ต้องตัดสินยกฟ้อง ถ้าปรากตว่าข้อเท็ดจิงที่กล่าวไนฟ้องต่างกับข้อเท็ดจิงที่ได้ความตามทางพิจารนาแล้วสาลก็ต้องยกฟ้อง แม้โจทจะอ้างว่าจำเ …

กรนีปรากตว่าเปนคดีวิวาททำร้ายซึ่งกันและกัน เมื่อได้ความว่าจำเลยเปนผู้ทำร้ายก็ลงโทสจำเลยได้ (อ้างดีกาที่ 698/2485.)

การโอนสิทธิเรียกร้องซึ่งยังไม่ถึงกำหนดชำระนั้น เมื่อลูกหนี้มีข้อต่อสู้เจ้าหนี้ผู้โอนฉันใด ก็ย่อมยกขึ้นต่อสู้ผู้รับโอนได้เสมอ การที่ลูกหนี้ไม่ชำระหนี้เพราะถูกศาลหมายสั่งอายัดการชำระหนี้เป็นการถูกบังคับตามกฎหมายเป็นพฤติการณ์ซึ่งลูกห …

ไนคดีหาว่าร้องเรียนเท็ดและเบิกความเท็ดนั้น ไนฟ้องต้องระบุมาด้วยว่าความจิงเปนหย่างไร มิฉนั้นเปนฟ้องเคลือบคลุม.

บาดแผลที่ถือว่าถึงบาดเจ็บ บาดแผลตามข้อเท็ดจิงสาลอุธรน์ฟังมานั้นจะถึงบาดเจ็บหรือไม่เปนปัญหาข้อกดหมาย

การขอแก้ฟ้องเมื่อสืบพยานโจทก์หมดแล้วและสืบตัวจำเลยอีก 1 ปากเช่นนี้ ต้องแสดงเหตุอันควรในการขอแก้นั้น ขอแก้ฟอ้งเพียงแต่กล่าวว่าฟ้องโจทก์คลาดเคลื่อนเพราะเหตุใดโจทก์ไม่ได้กล่าว ถือว่าขอแก้โดยไม่มีเหตุอันควร

ผู้ร้องขอคืนของกลางที่ศาลสั่งริบในคดีอาญา ศาลนัดให้มาฟังกำหนดวันนัดไต่สวนผู้ร้องไม่มาและศาลสั่งจำหน่ายคดีเสียนั้น ผู้ร้องยื่นคำร้องใหม่ได้

ผู้ตายและผู้รับมฤดกต่างนั้นถือศาสนาอิสสลามและอยู่ในบริเวณ 7 หัวเมืองนั้นต้องแย่งมฤดกตามกฎหมายอิสสลาม ไม่ว่าทรัพย์จะอยู่นอกจังหวัดนั้นหรือไม่ สารตราที่ออกโดยพระบรมราชกิจจานุเบกษาก็ต้องถือว่ามีผลใช้บังคับได้ดุจ กฎหมาย

ผู้ที่สมัคร์ใจเข้าวิวาทต่อสู้ไม่มีอำนาจฟ้องผู้ทำร้ายร่างการตนในการวิวาทนั้นอ้างฎีกาที่ 1269/2480 ที่ 811-812/2481

ฟ้องว่าฆ่าคนตายโดยเจตนาขอให้ ลงโทษตามมาตรา 249 พิจารณาได้ความว่าฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาลงโทษตามมาตรา 251 ได้

โจทก์ฟ้องขอให้ ลงโทษจำเลยในฐานจุดไฟเผาทรัพย์อันน่ากลัวอันตรายแก่ทรัพย์ของผู้อื่น แต่ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยจุดไฟทำให้เสียหายแก่ผู้อื่นโดยประมาทดังนี้ ลงโทษจำเลยไม่ได้

แม้จำเลยจะยื่นบัญชีระบุพะยานภายหลังที่ โจทก์สืบพะยานไปหมดแล้วก็ตามถ้าาลเห็นว่าเพื่อประโยชน์แห่งความยุตติธรรมจำเป็นจะต้องสืบพะยานหลักฐาน ++สำคัญเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดี ศาลก็มีอำนาจรับฟังพะยานหลักฐานนั้นได้

เพียงแต่กล่าวเท็จทำให้บุคคลอื่นเสียหายโดยมิได้+ความว่าเขาทุจจริตอย่างใดนั้น ยังไม่เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท

การปฎิเสธว่ามิได้รับเงินตามใบรับที่ทำไว้ให้เขาโดยไม่อ้างว่าใบรับนั้นไม่สมบูรณ์อย่างใดเช่นนี้ไม่มีประเด็นที่จะนำสืบ

ฟ้องขอให้ ลงโทษตาม ม.249 ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดตาม ม.252ลงโทษจำเลยไม่ได้อ้างฎีกา532/2480

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำผิดวันที่ 20 ตุลาคม (++) ทาง พิจารณาได้ความว่า จำเลยทำผิดวันที่ 11 ค่ำซึงไม่ตรงกับวันที่ 20 ตุลาคม ศาลต้องยกฟ้อง

นำหนังสือเที่ยวแจกจ่ายในที่ต่าง ๆ แล้วขอเงินและสตางค์จากประชาชนเพื่อรวบรวมเงินที่ได้รับนั้นเปเป็นค่าสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎร ดังนี้ เป็นการเรี่ยรายตามความหมายใน พรบ ควบคุมการเรี่ยไร ประเด็นที่ถือว่าคู่ความรับกันแล้ว