Supreme Court judgments

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยไม่มี เจตนาหมิ่นประมาทโจทก์ให้ยกฟ้อง ฎีกาโจทก์ที่ยังยืนยันว่าจำเลยหมิ่นประมาทโจทก์อยู่อีกนั้น จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ปัญหาเรื่องพยานจำตัวคนร้ายแต่ละคนได้หรือไม่นั้นเป็นเหตุส่วนตัวของจำเลยแต่ละคน มิใช่เหตุในลักษณะคดี

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 294 วรรคท้ายแห่งกฎหมายลักษณะอาญาให้จำคุกจำเลย 2 ปี 3 เดือน แล้วให้ส่งตัวไปกักกันอีก 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำคุกจำเลยตามมาตรา 295 มีกำหนด 4 ปีนั้นเป็นการแก้บทและแก้โทษด้วยเป็น แ …

ฎีกาจำเลยที่ว่าความผิดครั้งแรกฐานรับของโจรไม่เข้าในลักษณะเหตุร้ายตามพระราชบัญญัติกักกัน ส่วนความผิดครั้งหลังฐานลักทรัพย์เข้าในลักษณะเหตุร้ายเพียงครั้งเดียวรวมความผิดครั้งนี้ด้วยก็เป็นครั้งที่สอง แม้จะถือว่าจำเลยจะเคยต้องคำพิพากษา …

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 2 ปีแต่ให้รอการลงโทษไว้คนละ 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 1 ปี โดยไม่รอการลงโทษ ดังนี้เป็นการแก้ไขมาก ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา …

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี 4 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ 3 ปีนั้นเป็นการพิพากษาแก้ไขมาก

ฎีกาจำเลยที่ว่า เจ้าพนักงานสอบสวนกลางไม่มีอำนาจสอบสวนคดีของจำเลยนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คดีอาญาซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษ จำคุกจำเลย 3 ปีและเพิ่มโทษฐานกักกันอีก 3 ปี เป็นคดีซึ่งศาลลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218

ผู้พิพากษาผู้พิจารณาคดีในชั้นอุทธรณ์มีคำสั่งคำร้องของจำเลยผู้ฎีกาว่า'ข้าพเจ้าได้พิจารณาพิพากษาคดีนี้ในชั้นอุทธรณ์ รับรองให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้'จำเลยฎีกาข้อเท็จจริงในคดีที่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา …

คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ 3 ปีและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนในข้อเท็จจริงนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218

การที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคำเบิกความของม.ฟังไม่ได้ ไม่รับฟังคำพยานปากนี้นั้น เป็นการวินิจฉัยโดยอาศัยข้อเท็จจริง ฎีกาโจทก์ซึ่งขอให้ศาลเชื่อคำพยานปากนี้โดยอ้างว่าคำเบิกความของม.รับฟังได้ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริงว่า จำเลยไม่มีเจตนาทุจริตยักยอกทรัพย์นั้นต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219

ฎีกาจำเลยในปัญหาที่ว่า จำเลยเป็นทหารประจำการหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ฎีกาจำเลยที่ว่าเป็นการป้องกันนั้นเมื่อศาลล่างทั้งสองฟังต้องกันว่าไม่เป็นป้องกันแล้ว ฎีกาจำเลยจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนปัญหาว่าบาดเจ็บสาหัสหรือไม่นั้น เมื่อจำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้ในศาลล่าง และศาลล่างทั้งสอง ก็ฟังข้อเท็จจริงต …

ข้อที่ว่า ศาลอาจถือว่าผู้นั้นเป็นผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479มาตรา 8 นั้น เป็นการใช้ดุลพินิจของศาล จึงเป็นเรื่องข้อเท็จจริง ฎีกาจำเลยซึ่งโต้แย้งในปัญหานี้จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

การพิจารณากำหนดโทษว่าต้องห้ามฎีกาหรือไม่นั้น พิจารณาเป็นรายกระทง ไม่ใช่รวมโทษทุกกระทงแล้ววินิจฉัยศาลชั้นต้น จำคุก 1 ปีตามมาตรา 243 ศาลอุทธรณ์แก้ เฉพาะโทษเป็น 4 ปี เป็นการแก้มาก

คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริงนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 โดยมิต้องคำนึงถึงอัตราโทษแห่งข้อหานั้น

ฎีกาในปัญหาเรื่องหักกลบลบโทษเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย

ฎีกาว่าจำเลยเคยต้องโทษจำคุกมาแล้วเพียง 2 ครั้งศาลจะลงโทษกักกันจำเลยไม่ได้ และศาลล่างวินิจฉัยข้อเท็จจริงฝืนต่อข้อเท็จจริงที่ปรากฏในสำนวน เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลชั้นต้นโดยอาศัยข้อเท็จจริงนั้น แม้จะเป็นข้อเท็จจริงแต่ละอย่างทั้งสองศาลก็ตาม โจทก์ก็ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา 219