Supreme Court judgments

อย่างไรเรียกว่าถึงบาดเจ็บ พรบ ฎีกาอุทธรณ์ ม. 6 ปัญหากฎหมายว่าถึงบาดเจ็บ

สัญญาเมื่อไรจึงจะเรียกว่าผิดนัด ลูกหนี้ของปฎิบัติชำระหนี้ซึ่งไม่ตรงต่อสัญญาความรับผิดชอบที่เกิดจากการวางทรัพย์เพื่อให้พ้นจากความรับผิดลูกหนี้ชอบที่จะได้ใบรับชำระหนี้ค่าสินไหมทดแทนในการไม่ชำระหนี้ ถวายฎีกาต่อพระเจ้าอยู่หัวแล้วจะกลั …

บุกรุกและทำร้ายร่างกายวิธีพิจารณาอาญาวิวาทกันในบ้านบาดเจ็บไม่ถึงสาหัส ตำรวจไม่มีอำนาจฟ้อง

ศาลเดิมตัดสินลงโทษ บ. ฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตาม ม. ๒๕๑ ให้จำคุก ๕ ปีแล ลงโทษ ศ. ฐานทำร้ายร่างกายไม่ถึงบาดเจ็บตาม ม. ๓๓๘ ให้ปรับ ๑๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า พะยานโจทก์เปนที่สงสัยให้ปล่อยจำเลยไป ทางพิจารณาได้ความว่า นายยิวกับนายทิมได้ …

ถือมีดไปในถนนหลวงเพื่อไปชำแหละเนื้อโคเมื่อตำรวจเห็นจำเลยจึงเอาเหน็บลงในโสร่ง แลมีมีดนั้นมีปลอกหนังหุ้มอยู่แล้วดังนี้ ไม่มีผิด

ทางหลวงที่ชายเลนน้ำขึ้นถึงนั้น ถือว่าอยู่ในเขตร์ลำน้ำ

ได้ความว่าจำเลยได้พาเอาปืนเมาเซอร์ไปในรถยนต์ ปิดไว้มิดชิด เพื่อไปกิจธุระ และผ่านทางเปลี่ยวมีโจรผู้ร้ายชุกชุม โจทก์ขอให้ ลงโทษตาม ม. ๓๓๕ ข้อ ๒ และแก้ไขเปลี่ยนแปลงกฎหมายอาญา ม. ๓๓๕ ข้อ ๒ ฎีกาตัดสินว่าจำเลยไม่มีผิด ให้ปล่อยตัวไปและอ้ …

อย่างไรเรียกว่าบาดแผลถึงบาดเจ็บ จะลงโทษตามมาตราไหน เป็นข้อกฎหมาย (ฎีกาที่ 396/2470)

ต่างคนต่างด่ากันไม่มีผิดฐานหมิ่นประมาท

ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่า จำเลยกั้นทำนบกีดกันทางน้ำไหลโดยไม่มีอำนาจ จึงตัดสินให้จำเลยเปิดทำนบกว้าง ๓ วา จำเลยฎีกาเปนปัญหากฎหมายว่าศาลตัดสินนอกฟ้อง ศาลฎีกาฟังว่าศาลล่างทั้ง ๒ ไม่ได้ตัดสินนอกฟ้อง ฟ้องโจทก์กล่าวความชัดเจนว่าขอให้เปิดทางดั …

ขัดคำสั่งเจ้าพนักงานกีดขวางทางหลวง

ถือมีดไปในถนนหลวงเพื่อไปตัดไม้

คำว่าทางหลวงปัญหากฎหมายศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิด

ที่ดินยกที่ให้รัฐบาลทำถนนไม่จำเปนต้องทำเปนลายลักษณอักษรข้อกฎหมาย

จำเลยขับรถไม่มีใบอนุญาต 2 ครั้ง ศาลจะเพิ่มโทษ ตามมาตรา 76 ฤา 72 ได้ฤาไม่ (เทียบฎีกาที่ 371 แล 405 / 2468) คัดลงประชุมใหญ่

ผู้ใหญ่บ้านขัดคำสั่งอำเภอซึ่งสั่งโดยไม่มีอำนาจ

บาดแผล แขนเปนรอยขีดหนังถลอกศาลควรลงโทษจำเลยตามมาตราไหนเปนข้อกฎหมาย

วิวาท ทำให้บาดเจ็บชานเรือนไม่ใช่ถนนหลวง ฟ้อง ตัดสิน

ขัดคำสั่งเจ้าพนักงานนำศพเข้าไปฝังในที่ธรณีสงฆ์ ซึ่งเจ้าพนักงานห้าม มีความผิด พ.ร.บ.ปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 ม.123

วิธีพิจารณาอาญา อำนาจศาลอุทธรณ ในการตัดสินคดีที่จำเลยบางคนซึ่งมิได้อุทธรณ์